ડેઈટ પર ડેઈટ પર ડેઈટ…

 જન્મી ત્યારેથી જ સુંદર પણ શ્યામવર્ણી હોવાથી  મીત  અને  મીતાએ વર્ષોની પ્રતીક્ષા  પછી જન્મેલી પોતાની લાડલી દીકરીનું નામ શ્યામા પડેલું.અમેરિકામાં આવું નામ દેશીઓ પણ ના પાડે: પણ આ ‘શ્યામા’ નામ દેશી મિત્રોને જ નહિ,અમેરિકન  મિત્રોને પણ ગમી ગયું.મીત અને મીતાએ તેમના મિત્રોએ ગોઠવેલ સરપ્રાઈઝ બેબી- શાવરની ઉજવણીમાં બેહિસાબ ગિફ્ટો  આવી હોવાથી શ્યામા બાર્બી ડોલીઓથી લઈને અનેકાનેક રમકડાઓના ટોય વર્લ્ડ વચ્ચે જ  મોટી થવા લાગી.માબાપ ડોક્ટર હોવાથી, શ્યામા બેબીસીટર લીના પાસે મોટી થવા લાગી,જેના બોય ફ્રેન્ડને અવાર- નવાર આવતો જોઈ તેને જરા નવાઈ લાગતી,થોડું કૌતુહલ થતું, તનિક જીજ્ઞાસા પણ જાગતી.તે પૂછતી પણ ખરી:”  હૂ ઈઝ ધિસ મેન ?” જવાબમાં બેબી- સીટર લીના કહેતી:’ઓહ,હી ઈઝ માય ડેઈટ,માય બોય ફ્રેન્ડ! ”  હજી તેને બરાબર યાદ છે એ પહેલી વાર સાંભળેલો શબ્દ ‘ડેઈટ’,જેનો અર્થ કે અનર્થ છેક અત્યારે આ ઉમરે તેને સમજાયો.

જૂની જૂની યાદો મનમાં ઉભરાતી ગઈ અને તેને યાદ આવવા લાગ્યું કે કેવી રીતે એ બેબીસીટરનો ડેઈટ- ફ્રેન્ડ તેને ગલીપચી કરતો,ગાલે હોઠે કિસ કરતો અને ન ગમે એવો જુગુપ્સાપ્રેરક સ્પર્શ કરતો રહેતો.મમ્મી-પપ્પાને ફરિયાદ કરી એટલે બેબીસીટર બદલી એક દેશી બહેન શોધી કાઢ્યા.એ દેશી બહેન ઉષાબહેન તેને વાર્તાઓ કહી કહી,ભજન સંભળાવી સંભળાવી ખુશખુશાલ મૂડમાં રાખવા લાગ્યા એટલે તે આ નવા બેબીસીટર બહેનથી  ખુશ ખુશ રહેવા લાગી.મોટી થઇ એટલે પ્રી- સ્કુલમાં  જવા લાગી અને ત્યાં પણ જેમ જેમ મોટી થતી ગઈ તેમ તેમ તેને ભણતા ભણતા અનેકાનેક  વિચિત્ર વિચિત્ર અનુભવો થતા રહ્યા.

સહુથી ભયંકર વિચિત્ર અનુભવ તો  સાથે ભણતા સેમ નામના છોકરાએ તેને ડેઈટ   બનાવી તેની સાથે મોકો શોધી એવો તો પ્રયોગ કર્યો કે અગિયાર વર્ષની કુમળી વયે તે સમજી પણ ન શકી તેમ તે પ્રેગ્નન્ટ બની ગઈ.ડોક્ટર માતાપિતાએ અમેરિકાની આ બેશરમ દુર્ઘટનાને  સાચવી-સંભાળી લઇ શ્યામાનું સમયસર એબોર્શન કરાવી તેને ભવિષ્યમાં ગાફેલ ન રહેવાની સલાહ આપી.તેની સ્કુલ પણ બદલી નાખવામાં આવી.ભણવામાં હોંશિયાર હોવાથી શ્યામા બારમો ગ્રેડ પાસ કરી સીધા સાત વર્ષના  મેડિકલ કોર્સમાં પ્રવેશ મેળવી માબાપની જેમ ડોક્ટર બનવાનું સ્વપ્ન સેવવા લાગી.તેને સાયકિયાટ્રિસ્ટ બની મનોચિકિત્સક ડોક્ટર બનવાની અતિ પ્રબળ ઈચ્છા હોવાથી તેણે એવો કોર્સ પસંદ કર્યો. 

 મેડિકલ  કોર્સ દરમ્યાન અને અંતે રેસીડન્સી સમયે તેને એક પછી એક એવા ડોક્ટર સાથીઓ ડેઈટ કરવા મળતા રહ્યા,જેમણે શ્યામાને પ્રેમના સ્વપ્ન- જગતમાં તો ભરપૂર વિહાર કરાવ્યો;પણ પ્રપોઝ કરવાનું તો ટાળતા જ રહેવાનું કરતા રહી તેને હમેશા નિરાશ જ નિરાશ કરી.રેસીડન્સી પૂરી કરી જયારે તે સરસ મઝાના જોબ માટે સિલેક્ટ થઇ ત્યારે તો એક પંજાબી ડોકટર પ્રીતમ  તેને ડેઈટ પર લઇ જઈ પ્રપોઝ સુદ્ધા કરી,અણછાજતી છૂટ છાટ પણ લીધા બાદ  વિધિવત સગાઇ કરીને લગ્નની ડેઈટ પણ નક્કી કરી-કરાવી બેઠો. તૈયારી તો  બેઉ પક્ષોએ પ્રારંભ  કરી દીધી.ડેસ્ટિનેશન -મેરેજ ફ્લોરિડામાં ફિક્સ કરવામાં આવ્યા અને શ્યામાના માતા- પિતા મીતા- મીતે  ધૂમ ખર્ચ કરી 

‘હયાત’ હોટલમાં મેહંદી,સંગીત- સંધ્યા, લગ્ન અને રીસેપ્શનનું ભવ્યાતિભવ્ય આયોજન નિર્ધારિત કર્યું.

 કન્યાપક્ષવાળા સગા વહાલાઓ  અને દોસ્ત -બિરાદરો સાથે ફ્લોરિડા પહોંચ્યા ન પહોંચ્યા ત્યાં તો મેરેજ ડેઈટની વહેલી સવારે જ પંજાબી ડોક્ટર પ્રીતમનો  ફોન આવ્યો કે મેરેજ ડેઈટ અને મેરેજ કેન્સલ છે કારણ કે તે પોતાની બિરાદરીના મિલિયોનર માબાપની એકની એક દીકરી સાથે પરણવાનું નિશ્ચિત કરી ચૂક્યો છે.

જીવનભર ડેઈટ પછી ડેઈટ પછી ડેઈટના અંતે લગ્નની ડેઈટ પણ દુ:સ્વપ્ન જ સાબિત થઇ જોઈ સાયકિયાટ્રિસ્ટ મનોચિકિત્સક ડોક્ટર શ્યામા પોતે જ ભયંકર ડિપ્રેશનમાં આવી ગઈ અને  એકલી એકલી “ડેઈટ પર ડેઈટ પર ડેઈટ” એમ બબડવા લાગી ગઈ.

(સત્ય કથા)                                                                            

(સમાપ્ત)

પુનર્જન્મ…

જીવતો પણ મરેલા જેવો નિમિશ  સુખી- સ્વસ્થ જીવનની આશા હવે તો બિલકુલ છોડી જ બેઠો.માબાપે ઘર બહાર કાઢી મૂકેલો ત્યારથી જ તે પોતાની અપલખણી ટેવોના કાદવ- કળણમાં વધુ ને વધુ ડૂબવા લાગેલો.તેમાંય માબાપે તેના કરતૂતો જોઈ-જાણી,

તેને સંપૂર્ણપણે ત્યાગી-તરછો ડી દેવાની, એક થી વધુ સમાચારપત્રોમાં, મોટા અક્ષરે જાહેરખબરો આપી દઈ કે :”નિમિશ.નવનીતલાલ.વોરા નામે અમારા ત્યાગેલા પુત્ર સાથે અમારે કોઈ કરતા કોઈ પ્રકારનો સંબંધ નથી અને જે કોઈ તેની સાથે કોઈ પણ પ્રકારની લેવડ-દેવડ કરે તો તેની કોઈ જવાબદારી અમારી નથી.” એવું વાંચ્યા બાદ તો તે સગા- વહાલાઓ પાસેથી  લીધેલી ઉછીની રકમો ચૂકવ્યા વગર, પોતાનું બગડેલું નસીબ અજમાવવા -સુધારવા,પહેરે કપડે, વગર ટિકિટે મુંબઈ રવાના થયો.કોઈ તેના જેવા જ સાગરીતની ટેક્સીમાં સ્ટેશને પહોંચી તે કોઈ ખુદાબક્ષ મુસાફરની જેમ જ, ટેક્સી સ્ટેશન પર જ છોડી, આઝાદ કેદીની જેમ દોડાદોડ સ્ટાર્ટ થઇ રહેલી મુંબઈ જતી ટ્રેઈનમાં ચડેલો-ભાગેલો.

ટ્રેઈનમાંથી  ઉતરતી વખતે, લગભગ પોતાની જ ઉમરના એક સાથી – સહયાત્રી નવયુવકની હેન્ડબેગ લઇ એ  બોરીવલીથી સેન્ટ્રલ તરફ જતી ચાલતી ટ્રેઈને, ચોરની જેમ ઉતરી ગયો.ટિકિટ ન હોવાથી નિમિશ વહેલી સવારના આછા અંધારા-અજવાળામાં રેલના પાટાઓ ઓળંગતો બહાર નીકળી ગયો.સામેથી આવી રહેલા, ઝડપી ચાલે, લોકલ ટ્રેઈન પકડવા, લગભગ દોડી રહેલા એક પ્રૌઢ સજ્જનનું પેન્ટની બહાર દેખાતું વોલેટ, તેને પોતાને ય નવી લાગે તેમ, તેણે ઝડપથી ચાલાકીપૂર્વક સેરવી લીધું.બહાર નીકળી ભૂખ્યા પેટમાં, ઊભેલી એક લારીમાંથી તેણે ચા-વડા- પાંવનું પેટ્રોલ નાખ્યું અને બિન્ધાસ અંદાજમાં, જે તરફ પગ ચાલ્યા એ દિશામાં ગતિમાન થઇ ગયો.એક પાનનો ગલ્લો દેખાયો એટલે પાન-માવો-સિગરેટ પેકેટ ખરીદી, તે પાન-માવો મમળાવતો,સિગરેટના ધુમાડા કાઢતો,આગળનો રસ્તો કાઢવાનો પ્લાન ઘડવા લાગ્યો.વોલેટમાં તેને સારી રકમ હોવાનો અંદાજો તો ત્યારે જ થઇ ગયો જયારે તેણે બે વાર વોલેટ ખોલી ચા-નાસ્તાનું અને પછી પાન-સિગરેટની ખરીદીનું પેમેન્ટ કરેલું.લાલ,બ્લ્યુ,લીલી  મોટી નોટો સાથે વીસ-દસની નોટો જોઈ તે રાજી થઇ ગયેલો.પહેલો હાથ તો સારો માર્યો અને તે પણ વહેલી સવારના પહોરમાં.દહાડાની શરૂઆત તો સારી થઇ તેની ખુશીમાં, ખુશખુશાલ તે પાસેની જ એક હોટલમાં ચેક- ઇન થવા પહોંચ્યો.ત્યાં પોતાનું ટેક્સી ડ્રાઈવિંગ લાયસન્સનું ઓળખપત્ર  બતાવી તે પોતાને એલોટ થયેલ રૂમ નંબર 111માં દાખલ થયો.તેને આ પોતાનો ત્રણ નંબરનો લક્કી રૂમ મળતા તે રાજી થયો.રૂમમાં પહોંચી તેણે સહુથી પહેલું તો ચોરેલું વોલેટ તપાસી જોયું.તેમાંની રોકડ રકમ લગભગ ત્રણેક હજારની આસપાસ જોઈ તે રાજીનો રેડ  થઇ ગયો.

નાહી  ધોઈ, ફ્રેશ થઇ,સહયાત્રીની તફડાવેલી હેન્ડબેગના જીન પેન્ટ અને ટીશર્ટ પહેરી લઇ,  હોટલની ડીલનું ફ્રી બ્રેકફાસ્ટ, સરસ મઝાનું દબાવીને ખાઈ-પી, તે બેધડક બહાર નીકળી પડ્યો.તેણે ચા- બ્રેકફાસ્ટને ન્યાય આપતા- આપતા સ્પોર્ટ્સના સમાચાર અને ક્રિકેટનો સ્કોર જોતા જોતા રેસકોર્સની આજની ઘોડદોડના સમાચાર પર નજર દોડાવી લીધેલી.આજે સવારના સાડાદસ વાગ્યાની સ્પેશ્યલ રેસના ખબર તેના જુગારી મનને લલચાવી ગયા,પલાળી ગયા.ટેક્સી પકડી તે સીધો મહાલક્ષ્મી રેસકોર્સ પર સમયસર પહોંચી ગયો અને જીવનમાં પહેલી વાર રેસના ઘોડાઓ જોયા,બુકીઓના સ્ટોલ જોયા,પહેલી રેસમાં દોડનારા પાંચ ઘોડાઓમાંના એક એવા  ‘મ્વેન્ઝા’ઘોડાનો  નામ અને ભાવ જોયા.તે ખુશ થઇ ગયો કે તેને ગમેલા  સફેદ ફ્લુક ઘોડા  મ્વેન્ઝાનો ભાવ એકના વીસનો ખુલેલો.ફેવરિટ ઘોડાઓ દોઢ,બે અને ત્રણના ભાવે ખુલેલા.હજી એક ઘોડો પંચના ભાવે ખુલેલો. મ્વેન્ઝાનો  નંબર ત્રણ હોવાથી તેને પોતાના  લક્કી નંબરસાથે મેચ થતો  જોઈ-જાણી તેણે આંખ મીંચીને તેના પર અઢી  હજારનો દાવ લગાવી દીધો.

હારે તોય ક્યાં પોતાના જવાના હતા અને જીતે તો માલમમાલ થઇ જવાનો તેમાં તો કોઈ સવાલ જ નહોતો.ઘોડા રેલિંગમાંથી છૂટ્યા એવો જ મ્વેન્ઝા ઘોડો પવનવેગે પુરઝડપે દોડવા લાગ્યો અને બીજા ચાર ઘોડાઓના જોકીઓ ગમે તેટલું જોર લગાવતા રહ્યા તો ય મ્વેન્ઝાના જોકીએ પોતાનો ઘોડાને કે પછી તેજસ્વી મ્વેન્ઝાએ તેના જોકીને કે પછી નિમિશના લક્કી નંબર ત્રણના ચમત્કારે,જે પણ કારણ -પરિણામ હોય મ્વેન્ઝા વિનિંગ પોસ્ટ પર સર્વપ્રથમ ડોકું કાઢી નેક- લેન્ગ્થથી જીતી ગયો.                                                ગ્રીન સિગ્નલ પડતા જ તે પોતે લગાવેલા બુકીના સ્ટોલ પર પેમેન્ટ લેવા પહોંચી ગયો અને પાંચસોની નવી નવી નોટોનું પચાસ હજારનું બંડલ હાથમાં આવતા તેનું મન પ્રસન્ન પ્રસન્ન થઇ, પાગલ પાગલ થવા લાગ્યું.તેને જીતનો નશો ચડવા માંડ્યો અને બીજી રેસમાં ફરી પાછો તે ત્રણ નંબરના ઘોડાને જ પાગલની જેમ ફોલો કરતો, બેના ભાવના ‘બેફિકર’ ઘોડા પર પૂરા પચાસ હજાર લગાવી “નાગાને નહાવું શું અને નીચોવવું શું” ના બેફિકર મૂડમાં ઘોડાઓના રેલિંગમાંથી છૂટવાની રાહ જોવા લાગ્યો.આંખના પલકારામાં તો બેફિકર ઘોડો આગળ દોડી રહેલા ઘોડાને આંબીને તેની આગળ ડોકું કાઢી, જોતજોતામાં તો વિનિંગ પોસ્ટ ક્રોસ કરી જીતી ગયો.તેની ખુશીનો પાર ન રહ્યો કે આજે પોતે મોટો લખપતિ બની ગયો.પણ ત્યાં તો બીજા નંબરે આવેલ ઘોડાના જોકીએ ઓબ્જેકશન લીધું અને રિઝલ્ટના બોર્ડ પર લાલ સિગ્નલ લાગી ગયું.નિમિશ નિરાશ થઇ ગયો કે હારજીતની વચ્ચે “સ્લિપ બિટવિન કપ એન્ડ લિપ”ની કહેવત  જેટલી  જ સૂક્ષ્મ સમાંતર ભેદ- રેખા, નસીબ આડે પાંદડાની જે,મ કોણ જાણે ક્યાંથી ફૂટી નીકળી? જુગારની આકાશકુસુમવત કમાણી આટલી બધી ભ્રામક? તે હતાશ   થઇ, વિચારમાં પડી ગયો.ત્યાં તો જોકીઓ અને સ્ટયુર્ટોની ઝડપી કોર્ટે બેફિકરને વિનર ઘોષિત કર્યો અને ગ્રીન સિગ્નલ આવતા જ નિમિશ પોતાના ફેવરિટ બુકી પાસે પેમેન્ટ લેવા પહોંચી ગયો.હજાર હજારની લાલમલાલ નોટોની પૂરા એક લાખની થોકડી હાથમાં લેતા તેને ખુશાલીના થડકારાનો અનુભવ થવા લાગ્યો.બસ,હવે વધારે જોખમ  લેવામાં માલ નથી એમ તેનું અંતર્મન પોકારવા લાગ્યું અને તરત જ તે બેફિકર રેસકોર્સની બહાર નીકળી ગયો.ફરી પાછો પોતાની હોટલ પર પહોંચ્યો અને પોતાના રૂમમાં જ ઓર્ડર આપી લંચ  મંગાવ્યું.જમીને જ્યાં પાન મોમાં મૂકી, સિગરેટ સળગાવી હોઠ પર મૂકી કે ત્યાં  તો તેને વિચિત્ર ઉધરસ ચડી અને ઉલટી જેવું થવા લાગ્યું. તરત તે બાથરૂમ તરફ દોડ્યો અને બેસિનમાં ઉલટીનો ઢગલો થતા, તેમાં  લોહીનો, ગભરાવી મૂકતો,ડરાવી મૂકતો લાલમલાલ રંગ જોઈ તેની આંખ ફાટી ગઈ.માવો,પાન,સિગરેટ,શરાબ એ બધા પોતાનો રંગ અંતે દેખાડીને જ રહ્યા?

તરત જ તેણે રિસેપ્શનમાં ફોન કરી મેડિકલ હેલ્પ માંગી.ડોકટરે આવી તેને જોઈ-તપાસી તથા ઉલટીનો લાલ રંગ જોઈ તેને ટાટા કેન્સર હોસ્પિટલમાં દાખલ થઇ જવાની સલાહ આપી.એમ્બ્યુલન્સ મંગાવી તે ચેક -આઉટ થઇ ટાટા હોસ્પિટલમાં દાખલ થઇ ગયો.મન ગભરાવા,મૂંઝાવા,ડરવા લાગ્યું.તેણે પોતાની ડાયરીમાંથી નબર શોધી અમેરિકા રહેતા સાવકા મોટાભાઈને ફોન કર્યો,જે કેન્સર સ્પેશ્યાલિસ્ટ હોવાથી, તેણે તેની સલાહ માંગી અને કહ્યું કે માબાપે તો તેને ત્યાગી-તરછોડી જ દીધો છે, તો હવે શું કરવું?

મોટાભાઈએ ટાટા  હોસ્પિટલનો વિગતવાર રિપોર્ટ ઓનલાઈન મંગાવી, નિમિશ માટે અરજન્ટ મેડિકલ વિસાની વ્યવસ્થા કરાવી તેની ટિકિટ પણ મોકલાવી તેને બિઝનેસ ક્લાસમાં ન્યુયોર્ક તેડાવી લીધો.ત્યાં પહોંચતા જ, મોટાભાઈએ તેને ન્યુયોર્કની મોટી કેન્સર હોસ્પિટલમાં દાખલ કરાવી દીધો,જેના માટેની બધી જ વ્યવથા અગાઉથી કરી રખાવેલી.બોનમેરોથી જ બચે એવી વિકટ સ્થિતિ-પરિસ્થિતિ  હોવાથી મોટાભાઈએ પોતાની મેચ થતી બોનમેરોની વ્યવસ્થા કરી લગભગ મરી જ જાય એવા સાવકા ભાઈને મોતના મોઢામાંથી બચાવ્યો.પૂરતી  સારવારના અંતે જયારે તે સંપૂર્ણપણે બેક ટુ નોર્મલ થઇ ગયો ત્યારે મોટાભાઈએ તેને પોતાની સ્લીપિંગ પાર્ટનર તરીકે ભાગીદારીમાં ચાલતી મોટલમાં ભાગીદાર બનાવી, તેને તન -મનથી સ્વસ્થ-શાંત-સુખી કરી દઈ, હાશકારાનો સાચો ઊંડો અનુભવ કરાવ્યો.

ત્યારે તેના મનમાંથી ,તેના રોમ રોમમાંથી ,તેના અણુ-અણુમાંથી એક જ સ્વર નીકળી રહ્યો હતો કે “મને તો આ સાવકા મોટાભાઈએ  હકીકતમાં પુનર્જન્મ જ આપ્યો છે”અને એ સ્વરની સાથે નેત્રોમાંથી વહેતી અશ્રુ ધારા પણ મૂક ભાવગીત ગાઈ રહી હતી,મૌન સંગીત પીરસી રહી હતી.તેનું હૈયું ફરી ફરી  પોકારી પોકારીને કહી રહ્યું હતું કે “આ પુનર્જન્મના ઉપકારનો  બદલો પોતે ક્યારે અને કયા જન્મે આપી શકશે?

(અર્ધ સત્ય કથા)

(સમાપ્ત)

પેરેલલ લાઈન્સ …

ક્લાસમાં પોતાના સ્ટુડન્ટોને મેથ્સ ભણાવતા ભણાવતા એકાએક નિશિત  પોતે  બ્લેકબોર્ડ પર દોરેલી  પેરેલલ લાઈન્સ તરફ જોતો રહી ગયો,અંદર અંદર ખોવાતો રહ્યો,સોસવાતો રહ્યો  અને જોતજોતામાં તો  મનમાં ઊંડાણમાં -અંતર્મનમાં ખોવાઈ ગયો.વિચારવા લાગ્યો :”ક્યાં પોતે, યુ. એસ. એમ. એલ. ઈ.પાસ થયેલ  ડોક્ટર?ક્વોલીફાઈડ હોવા છતાં આજે ત્રણ ત્રણ વર્ષની સતત રાહ  જોયા પછીયે મેડિકલ રેસીડન્સી ધરાર ન મળતા,  

 અંતે “ન મામા કરતા કાણો મામો સારો” એમ મન મનાવી, જે મળી તે સ્કુલ- ટીચરની નોકરી  સ્વીકારી, મન મારીને સાયંસ એન્ડ મેથ્સ ટીચર બની ગયો? સારું હતું કે તેનું મેથ્સ પણ ઘણું સારું હતું.હકીકતમાં તો તેને બારમી ની  પરીક્ષામાં મેથ્સ અને સાયંસ બંન્નેમાં  સારા માર્ક્સ આવેલ એટલે ધારે તો તે એન્જિનિયરિંગમાં પ્રવેશ લઇ શકે અને ઈચ્છે તો મેડિકલમાં પ્રવેશ લઇ શકે.પણ શિક્ષક બાપને અને શિક્ષિકા માતાને  તો પોતાના એકના એક દીકરાને ડોક્ટર જ બનાવવાની ગાંડી તમન્ના હતી, એટલે તેમને રાજી કરવા જ તે મેડિકલમાં ઘૂસ્યો.તેણે  તો ચોતરફ નજર ફેરવતા  દસ દસ વર્ષે સેટલ થતા ડોકટરો જોયેલા એટલે તેને મન તો એન્જીનિયર બની,તરત નોકરી મેળવી શાંતિનું જીવન જીવવાનું જ પસંદ હતું.પણ માતૃ -પિતૃભક્ત નિશિતે માબાપ માટે સફેદ એપ્રન પહેરી,ગળામાં સ્થેટેસ્કોપ લટકાવી  પોતાના જ શહેરની મેડિકલ કોલેજના પગથિયા ઘસવા શરૂ કરી દીધા.

 પાંચ વર્ષની સતત મહેનત અને એક છેલ્લા વર્ષની રેસીડન્સી પૂરી કરી જયારે તે ડોક્ટર બની બહાર નીકળ્યો ત્યારે તેના કરતા તેના હોંસીલા માબાપ પ્રસન્નતા અને ધન્યતાનો અદકેરો અનુભવ માણવા લાગ્યા.

તેમના નસીબે ડોક્ટરનું ભણીને ભારતમાં ડોક્ટર છોકરો શોધવા આવેલ નીનાને અને તેનાથી વધુ તેના માબાપને નિશિત પસંદ આવી ગયો.ઘડિયા લગ્ન લેવાયા અને ત્યારે સંભવ હોવાથી નીના-નિશિત  કેરળનું ટૂંકુ શાંત  હનીમૂન માણી અમેરકા ભણી પ્રયાણ કરી ગયા.માબાપને થયું દીકરો સુખના દેશમાં પહોંચી ગયો.નિશિત પણ મનોમન પ્રસન્ન થઇ રહ્યો હતો કે દસ વર્ષના ડોકટરી સંઘર્ષથી તો બચ્યો.પણ તેને ક્યાં ખબર હતી કે સંઘર્ષ તો હવે શરૂ થવાનો? નીનાને તો તરત રેસીડન્સી મળી ગઈ -ક્લીવલેન્ડની હાર્ટ -હોસ્પિટલમાં;પણ નિશિતને તો યુ, એસ. એમ. એલ.ઈની ભરપૂર તૈયારીમાં જ લાગી જવું પડ્યું.હોસ્પિટલના રેસીડંટો માટેના એપાર્ટમેન્ટમાં નીના સાથે રહી તે  પ્રવેશ પરીક્ષાની તૈયારી કરવા,કોચિંગ  ક્લાસો ભરવા લાગ્યો.તેને લાગ્યું કે તે નીનાના પૈસે જ ટકી રહ્યો છે.તેની પોતાની તો ન કોઈ આવક હતી કે ન તો કોઈ બચત પણ હતી.તેનામાં લઘુતા ગ્રંથિ જન્મવા લાગી.નીના પણ ડોક્ટર માબાપની એકની એક દીકરી  હોવાથી અને રેસીડન્સી દરમ્યાન મળતી સ્ટ્રાઈપંડની રકમથી એક પ્રકારનો ઇગો અનુભવવા લાગી ગઈ હતી.હોસ્પિટલમાં જ મળી જતા બ્રેકફાસ્ટ અને લંચના કારણે તેને ઘરમાં કિચનની કોઈ કરતા કોઈ ઝંઝટ નહોતી કરવી પડતી.બિચારો નિશિત જેમ તેમ લૂસ લૂસ બ્રેક્ફાસ્ટ કરી ક્લસ ભરવા નીનાની અપાવેલી કારમાં દોડતો-ભાગતો કેટલે ય દૂર સુધીની આવજાવ કરતા રહેતો.સાંજે આવીને પણ તેને જ નીના અને પોતા માટે જેવી ફાવે અને આવડે એવી રસોઈની પળોજણ કરવી પડતી.કોલ હોય તો નીના ક્યારેક બીજે તો ક્યારેક ત્રીજા દિવસે આવતી.આમ કરતા કરતા નીનાની રેસીડન્સી પૂરી થવા આવી.પણ નિશિત પોતાના ક્લાસ ભરી,જરૂરી પ્રવેશ પરીક્ષા પાસ કર્યા બાદ પણ વર્ષો સુધી રેસીડન્સી ન મેળવી શક્યો તે ન જ મેળવી શક્યો.બીજી બાજુ નીનાને તેની જ હોસ્પિટલમાં સારો જોબ મળી ગયો અને બોર્ડ ની પરીક્ષા પાસ કરી તે બોર્ડ સરટીફાઇડ કાર્ડીઓલોજીસ્ટ બની ગઈ એટલે તેને તો ગ્રુપપ્રેક્ટિસમાં પાર્ટનર શીપ મળી જતા તેનો ઈગો હજી વધી ગયો.એક મોટું વિશાળ હાઉસ પણ ખરીદી લીધું,તેને સરસ મઝાનું ફર્નિશ પણ કર્યું-કરાવ્યું,એ નવી કાર પતા માટે લઇ લીધી અને મોટા પાયે સાથી  ડોકટરોને અને મિત્રોને તેમ જ ડોક્ટર માબાપને બોલાવી હાઉસ વોર્મિંગનું ફંક્શન પણ આયોજિત કરી પોતાનો ઈગો અનેકવિધ સ્વરૂપે જાહેર થવા દીધો. નિશિત પાસે એ જ જૂની ખખડધજ કાર રહી જેમાં તેને હાઉસ વોર્મિંગ પ્રસંગે સર્વ થનાર ડિનર,ભર ઠંડીમાં, કેટરર પાસેથી પિક અપ કરવાનું અણગમતું કામ કરવું પડ્યું। હવે  તો નિશિત સાથેના દરેક પ્રકારના વહેવારમાં તેનો ઈગો કોઈને કોઈ પ્રકારે  ટપકતો રહેતો,ઝળકતો રહેતો અને અંતે જયારે તેણે બિચારા નિશિતને સંભળાવી જ દીધું કે:”પન્તુજીના છોકરા પન્તુજીગિરી જ કરે.દરરોજ કેટલીયે જાહેરખબરો આવે છે સ્કુલોની સાયન્સ- ટીચર માટેની.વ્હાય ડોન્ટ યુ એપ્લાય એન્ડ બિકમ એ સ્કુલટીચર? કૈંક તો કમાવું જોઈએ કે નહિ?”

અને પોતે એપ્લાય કરી,ઇન્ટરવ્યુ આપી સાયન્સ એન્ડ મેથ્સ ટીચર બની ગયો.બીજી બાજુ નીના  પ્રેગ્નન્ટ બની તો એ સમાચારથી રાજીના રેડ બની ગયેલા નિશિતના માબાપ રજા લઇ નીનાની ડીલીવરી કરવા અમેરિકા આવવા માટે ઉત્સુક જ નહિ,ઉતાવળા થવા લાગ્યા.તેમને તો નિશિતની પરવશ હાલતનો અંદાજો પણ ક્યાંથી હોય? નીનાએ ઘસીને ના પાડી દેતા કહ્યું કે “પન્તુજીગિરી કરતા દીકરાને જોવા-મળવા આવવું હોય તો ભલે એ માસ્તર- માસ્તરાણી પોતાના ખર્ચે બે ત્રણ વીક માટે આવી જાય.બાકી મારી ડિલિવરી તો મારા માબાપ જ કરશે.દેશી લોકોને અમેરિકન ડિલિવરી કરવી થોડી ફાવે? ઘીના કાટલા ખવડાવી ખવડાવી,ફહી-બદામની રાબ પાઈ પાઈ,શ્રો ખવડાવી ખવડાવી, મને જાડીપાડી જ બનાવી દે.ના,બાપા ના,મારે મારું ફિગર તો આમે ય પ્રેગ્નન્સીમાં થોડું બગડવાનું, તે હજી વધારે બગાડવાની કોઈ જરૂર ખરી?અને બાળક જન્મ્યા પછી તેની કેર તમે રાખજો,તમારી જીદે અને ભૂલે હું અત્યારે પ્રેગ્નન્ટ બની છું.”

પોતાના માબાપ તેમના ખર્ચે તો આવી જ કેવી રીતે શકે? અને તે ય ડીલીવરી માટે નહિ,કેવળ માત્ર તેને જોવા-મળવા માટે જ આવે? આવનાર પૌત્ર  કે પૌત્રીની ડિલિવરી માટે હોંસે  હોંસે  ન આવે? અને નીના પ્રેગ્નન્ટ બની તો તેને તેની ખુશી નથી? બધો દોષનો ટોપલો તેના માથે ઢોળે છે? “તેનું મગજ ગરમ થઇ ગયું.તેણે ગુસ્સામાં આવી કહી દીધું :”મારા માબાપ મારી  મોકલેલ ટિકિટો પર આવશે અને તે ય ડીલીવરી માટે જ આવશે.તેમને પણ  ઉમંગ-ઉમળકો હોય કે નહિ મૂડીનું વ્યાજ જોવાનો ?”

” તો હું મારા માબાપના ઘરે જઈ ડિલીવરી કરાવીશ અને તમારા માબાપ ગયા પછી જ પાછી આવીશ.

તમે પંતુજીઓ મળો, રહો અને લહેર કરો.મારી  તેમને મળવાની,તેમની સાથે રહેવાની કે  હેરાન હેરાન, પરેશાન થવાની કોઈ ઈચ્છા કે મરજી કે તૈયારી સુદ્ધા નથી.યુ સ્ટે એલોન એન્ડ બાય યોરસેલ્વ્સ! આઈ ડોન્ટ કેર ફોર યુ ઓર યોર પેરન્ટ્સ ! ધે આર યોર પેરન્ટ્સ એન્ડ ધિસ ઈઝ યોર બેબી.આઈ એમ સફરિંગ નાઉ એન્ડ યુ  વિલ સફર ઓલ યોર લાઈફ.આઈ એમ હેપી વિથ માય મેડિકલ કરિયર.યુ બી હેપી વિથ યોર પંતુજી કરિયર.”

  નિશિતને ક્લાસમાં, પેરેલલ લાઈન્સ વિષે  કોણ જાણે ક્યાંથી વાંચેલી,સાભળેલી,સમજેલી બ્રહ્મવાક્ય જેવી એક વાત યાદ આવી ગઈ અને તેનાથી અનાયાસ જ  બોલી જવાયું:”યુ નો,ઇટ  ઈઝ એ સાયન્ટીફિક રુલ.પેરેલલ લાઈન્સ નેવર એવર મીટ એટ એની ટાઈમ”.ક્લાસમાં સન્નાટો છવાઈ ગયો.નીશિતના મસ્તિષ્કમાં પણ સન્નાટો છવાઈ ગયો.તેના ત્રસ્ત મને બળવો પોકારતા કહ્યું: “આવી અસમાંતર રેખાઓની જેમ સહજીવન જીવવા કરતા ડિવોર્સ લઇ છુટકારો મેળવી શાંતિનો અનુભવ કરવો ઉત્તમ.”

 તે ઘરે પહોંચે એ પહેલા તો સિક લીવ લઈને,વકીલને મળીને  ડિવોર્સની તૈયાર કરાવેલી નોટિસ ડૉ. નીનાએ  તેના  તરફ ફેંકી.નોટીસ વાંચી તેને હાશકારો થયો:”મારી મગજમારી બચી-વકીલને મળવાની.સત્ય સનાતન હોય છે -બે સમાંતર રેખાઓ કદિ કરતા કદિ મળતી નથી.પણ આશ્ચર્ય,પરમ આશ્ચર્ય બે પ્રેલ્લ લાઈન્સનો નિર્ણય એક સરખો અને એક સમયે જ થયો.”

 તેણે તાત્કાલિક ઇન્ડિયા જવાની તે જ રાતની ટિકિટ બુક કરાવી એરપોર્ટ તરફ તરફ પ્રયાણ કર્યું.ભારતથી અમેરિકા આવતી વખતે જેટલી ખુશી તેને થયેલી તેથી અનેકગણી ખુશી તેને પોતાની આઝાદી મેળવ્યાની થઇ રહી હતી.તેનું મન ગોખેલા વાક્યની જેમ બબડી રહ્યું હતું;”પેરેલલ લાઈન્સ નેવર એવર મીટ એની ટાઈમ.”    

(સમાપ્ત)

ફેંસલો…

“ડુંગરા દૂરથી રળિયામણા અને સાસરું શરૂમાં સાંભળવામાં સોહામણું” તેનો તો ભક્તિને જયારે સગાઇ અને તે બાદ લેવાયેલા ઘડિયા  લગ્નપછી સાસરે આવી ત્યારે જ ખ્યાલ આવ્યો.તેની સમસ્ત સ્વપ્ન -સૃષ્ટિનો પ્રલય થઇ ગયો હોય એવો સાક્ષાત અનુભવ થયો.માબાપના એકના એક પુત્ર એવા    દેખાવડા- સોહામણા પતિદેવ નામે ‘ભગવાન’ના એક  નહિ,બે નહિ, ત્રણ ત્રણ અપલખણ જોઈ એ તો ઘાંઘી થઇ ગઈ.સાસરે વૈભવ અપરંપાર,એ.સી ડ્રોઈંગ રૂમ અને બેડ- રૂમો,લેટેસ્ટ ટોપ ઇન્ટીરિયર ડેકોરેશન, બંગલાના ખૂણે ખૂણે ઝળકે-ઝગારા મારે એવી   લેટેસ્ટ લાઈટો,નવી નવી  ચમકતી કારોની વણઝાર,લેટેસ્ટ મોડર્ન ફર્નીચરથી બંગલો અતિ અતિ શોભાયમાન,નોકર- ચાકર- રસોઈયા માળી-માલણની તો ફોજ.ઘરમાં કોઈ વાતની મણા નહિ ,કોઈ ચીજની અછત નહિ,બધી વસ્તુઓ -સામગ્રીઓ ભરપૂર,પૈસાની રેલમછેલ,કોઈ કરતા કોઈ ચીજનો અભાવ નહિ,છુટ્ટા દોરની છૂટ.પણ આવી અને આટલી અઢળક સંપત્તિ વચ્ચે પતિ ‘ભગવાન’ને ધાર્યા પ્રમાણે સંસ્કારી, ગુણવાન,નિષ્ઠાવાન કે સજ્જન ન જોઈ ભક્તિ નિરાશ અને દુખી દુખી થઈ ગઈ.વર્ષોથી વારસાગત અઢળક સંપત્તિ સાથે વીંટળાયેલી દુર્ગુણોની વિપત્તિથી ઘેરાયેલા પતિને સુધારવા માટે ભક્તિએ સામ, દામ, ભેદ અને દંડના પ્રયોગો શરૂ કર્યા.પણ ચાણક્ય નીતિ કારગત ન નીવડી.મોડા મોડા કલબથી આવી,દારૂ પી,સિગરેટ સળગાવી ધુમાડા કાઢતા કાઢતા પત્નીને  રમકડું સમજી રમાડે એ તેને સહ્ય નહોતું,માન્ય નહોતું,સ્વીકાર્ય નહોતું. 

સવારે મોડા ઊઠી, ચા અને ટોસ્ટ -ઓમ્લેટ ખાઈ,નાહી – ધોઈ,પોતાની ફિલ્મ વિતરણ ઓફિસમાં જાય,બપોરે જમવા આવે ત્યારે અકરાંતિયાની જેમ જમે અને પછી બે કલાક ઘોરે અને ઊઠીને કોફી પી,સિગરેટ સળગાવી, ધુમાડા કાઢતો શોફર- ડ્રિવન કારમાં પાછો ઓફિસ જાય,સાંજે આવી સૂટ -બૂટ પહેરી ક્લબમાં જાય,દારૂ અને જુગારનો નશો માણી, મોડી  રાતે  બંગલે પાછો આવે,બંગલાની બહાર જ કાર પાર્ક કરી,પોતાની લેચ- કીની મદદથી ઘરમાં પ્રવેશી,બેડરૂમમાં પ્રવેશે અને રાહ જોતી,જાગતી ઝૂરતી ભક્તિની તરફ જોયા પણ વગર બે મિનિટમાં સૂઈ જાય અને નસકોરાનું ભક્તિ માટે ભયંકર ત્રાસદાયક સંગીત, તેના શ્વાસ સાથે ફેલાતી  દુર્ગંધ સાથે વાતાવરણને અસહ્ય બનાવી દે.ભક્તિને આવું  કેવી રીતે માન્ય હોય? તેને સંપત્તિ અને લૌકિક ક્ષણિક સુખનો વૈભવ નહોતો જોઈતો;તેને તો પોતાના સહજીવનનો,સહચાર્યનો  – પોતે ભક્તિ-અને પતિ ‘ભગવાન’નો પ્રેમ -પંથ સંવારવો હતો,દામ્પત્યનું સાચકલું  સ્વર્ગીય સુખ માણવું હતું,પતિની મીઠી મધુર સોડનું  બ્રહ્માનંદ- સહોદર, સ્નેહ નીતરતું,  શ્રુંગારભીનું,  અલૌકિક,રસમાધુર્યપાન કરવું હતું,મધુરાધિમધુર સંસ્પર્શ અને ચુંબનોની મસ્તી માણવી હતી,પ્રેમભર્યા પુલકિત આનંદની છોળોથી ભીંજાઈ જવું હતું.

એક રાત,બે રાત અને ત્રણ રાત કતલની રાતની જેમ વીતાવ્યા બાદ તેણે વહેલી સવારે પતિના સિગરેટના ધુમાડાની દુર્ગંધથી ભરેલા માથાના વાળમાં હાથ ફેરવતા,પતિની  પૌરુષભરી છાતીના રૂંવાડા પર હાથ ફેરવતા, પતિ ‘ભગવાન’ને સ્પષ્ટ સ્પષ્ટ શબ્દોમાં એટલું જ કહ્યું: ‘ આવું લગ્નજીવન મેં નહોતું કલ્પ્યું, નહોતું ઈચ્છ્યું,નહોતું ચાહ્યું.મારે તો રોજ સાંજે પતિ સાથે સરોવરકાંઠે કે બાગ-બગીચે, હાથમાં હાથ ભરાવી,પ્રેમભરી વાતો કરતા કરતા  નિત્ય નિયમિત ભ્રમણ કરવા જવું હતું,પતિને પોતાના હાથે રાંધેલું ગરમ ગરમ ભાખરી- શાક- ખીચડી-કઢીનું વાળુ  જમાડવાનું મન હતું,સવારે સ્નાન પછી,પૂજા સાથે જ સાથે પૂજા- કાર્ય બાદ,  ગરમ ગરમ આદુ -ફુદીનાની ચા અને રાતની વધેલી ભાખરીનો ચા-નાસ્તો પતિને કરાવવાની તમન્ના હતી અને  બપોરે ગરમ ગરમ ઊતરતી ઘી-નીતરતી રોટલી શાક,દાળ-ભાત-ચટણી-દહીં-પાપડનું લંચ જમાડવાની હોંસ હતી.સાંજે પતિ આવે અને તે પણ મોગરાની મઘમઘતી  વેણી લઈને આવે ત્યારે પોતે સાડી બદલી તેની રાહ જોતી રવેશમાં ઊભી ઊભી તેની રાહ જોતી હોય અને આવે એટલે તરત જ તાબડતોબ ઉકળવા મૂકેલી ઈલાયચીની ચા- બિસ્કિટથી સ્વાગત કરવાની લાલસા હતી.આ તો રસોઈયા-નોકરોની ફોજ વચ્ચે પતિ ફોજદારની જેમ વર્તે અને પોતે માત્ર મહેલની પૂતળીની જેમ જ, પતિને જોવા માત્રનો જ આનંદ મેળવે અને પતિને સિગરેટ,તંબાકુ અને શરાબમાં વ્યસ્ત-મસ્ત જોવા અને રોજ રાતે ક્લબોમાં જુગાર રમવા,અને રવિવારે રેસ રમવા જતો જોવા નહોતી પરણી.અઠવાડિયાના અંતે આવતા રવિવારે સિનેમા-નાટક જોવા માટે તે લાલાયિત રહેતી.આવું પ્રેમ- વૈભવનું લગ્ન -જીવન ક્યારે શરૂ થશે એ જ પ્રાણપ્રશ્ન તેણે પતિ ભગવાનને રડતી આંખે,તરસતા-તડપતા મને,પ્રેમથી ઊભરાતા હૈયે પૂછવાની આજે હિંમત કરી.જવાબમાં, ઊંઘતી આંખે,પડખું ફરી જઈ પાછો નસકોરા બોલાવતો એ તેનો પતિ ‘ભગવાન’ સૂઈ ગયો.તેના છેલ્લા ત્રુટક ત્રુટક શબ્દો હતા ,કેવળ માત્ર એટલાજ  :” તું મિડલ ક્લાસ માનસિકતા વાળી મને નહિ સમજી શકે.આ જમાનો તો સ્પેન્ડીંગ ઈરા છે,મોજ મસ્તી કરવાનો છે,તારે પણ ક્લબમાં આવવું જોઈએ,રેસકોર્સમાં આવવું જોઈએ,થોડુક ડ્રિંક પણ લેવું જોઈએ.ન ફાવે તો મને તારા સ્વામી ‘ભગવાન’ને અવગણી, તારા પરમેશ્વર ભગવાનની, તારા નામને સાર્થક કરતી ભક્તિમાં જ રંગાયેલ રહેવું જોઈએ.તું અમારા ઘરને લાયક ન હતી,કે ન છે કે ન થઇ શકવાની છે-ગામડાની ગમાર સ્ત્રી !”  અને એટલું બોલી એ સૂઈ ગયો.  

અને આ સાંભળતા જ નવોઢા ભક્તિબાનું મગજ ફર્યું,માથું ફાટ્યું,સ્વમાન અને સ્વામિભાન જોર કરીને જાગ્યું અને તે સૂઈ ગયેલ પતિને એમ કહીને કે તમારી  હાય ક્લાસ સોસાયટીને મારા આખરી સલામ,તમારા વૈભવ ભર્યા વિલાસી જીવનને મારા આખરી જુહાર.હું ચાલી મારે પિયર અને તમને છુટ્ટા છેડાની નોટીસ મળી જશે -મારા તરફથી.તમે સ્વતંત્ર અને હું પણ આઝાદ.આ જ મારો ફેંસલો છે.જોઈએ તો પરણી લેજો કોઈ ફેશનેબલ ક્લબપ્રેમી મોડર્ન મોડલ ગર્લને.

સૂતેલા સ્વામી ભગવાને તો જવાબમાં મોટા મોટા નસકોરા જ સંભળાવ્યા.ભક્તિ તો જાગી જઈ,નાહી ધોઈ,પોતાના પૂજા-પાઠ કરી,તાબડતોબ પોતાની બેગ તૈયાર કરી,એક બે લાઈનના પત્રમાં એટલું જ લખી.કંપાઉંડ બહાર નીકળી,  રિક્ષા પકડી ચાલતી  થઇ ગઈ:” મારો ફેંસલો એ જ છે કે હવે તમે આઝાદ અને હું પણ આઝાદ. આવું મોજીલું રંગીલું જીવન તમને મુબારક,જેમાં તમને પાન,સિગરેટ,શરાબ અને જુગાર-ક્લબ-રેસ કોર્સ સાથે પરણ્યા હો એવો ચસ્કો હોય.મારું લગ્ન જીવનનું સપનું તો ચકનાચૂર થઇ જ ગયું છે.આજ પછી મને ભૂલી જજો.હું પણ ભૂલવાની કોશિશ કરીશ. આ મારો આખરી ફેંસલો છે. તમે તમારા વિલાસી રસ્તે અને હું મારા નામ પ્રમાણે મારી ભક્તિના રસ્તે.”  

ભક્તિ સ્ટેશને પહોંચી,ટિકિટ લઇ પોતાના પિયર પહોંચી.તેને પોતાના ફેંસલા માટે તનિક પણ દુખ કે પસ્તાવો નહોતો થઇ રહ્યો.પતિની જીવન શૈલી અને પોતાની જીવન શૈલીનો ફાસલો આ ફેંસલાથી જ દૂર થઇ શકે એવા પોતાના નિર્ણય માટે તે અડગ હતી,અચલ હતી. ફેંસલો તો ફેંસલો જ હતો.

(સત્ય કથા)                                        

(સમાપ્ત)                            

સંકેલો …

ટૂરિઝમનો કોર્સ કરી ચૂકેલ ભારતભૂષણે શરૂમાં થોડો સમય ટૂરિઝમની સરકારી નોકરી કરી તો ખરી.પણ તેમાં તેને મળતો પગાર તેના પોકેટ મની માટે ય ઓછો પડે તેમ લાગવાથી તેણે ધર્મ યાત્રાની તરત જ રોકડી કમાણી કરાવી શકે એવી  સ્કીમ શરૂ કરી દીધી.ધર્મપત્ની ધર્મિષ્ઠા અને બાળકોને પણ સરખા સચવાય તે માટે તેણે શરૂમાં તો ફરી ફરીને ગ્રાહકો શોધવાનું શરૂ કર્યું.પછી તો જાહેરખબરો આપી આપી ધર્મયાત્રા ટૂર્સને જાણીતી કરી દીધી। યાત્રિકો સાથે ટૂર -મેનેજર અને ટૂર-ગાઈડ પણ પોતે જ  બનીને જવા લાગયો. યોગાનુયોગ તેનું આ ધર્મયાત્રા-સાહસ સફળ સાબિત થવા લાગ્યું.સુખી સમૃદ્ધ લોકો જ આ ટૂરમાં જોડાતા કારણ કે ભારતભૂષણ તેમને સારી હોટલોમાં ઊતારતો,સારા બ્રેકફાસ્ટ, લંચ અને ડિનરની ઉત્તમોત્તમ વ્યવસ્થાનું આયોજન પણ સરસ રીતે કરતો રહેતો અને બસની યાત્રા દરમ્યાન પણ બિસ્કિટ,નમકીન નાસ્તો,કાજુ કતલી, ફળ,સુક્કો મેવો ઈત્યાદિના પેકેટો આપી તેમને ખુશ ખુશ રાખતો રહેતો.પૂજારીઓ સાથે સાથ ગાંઠ કરી યાત્રાળુઓને મન પ્રસન્ન થઇ જાય એવા દર્શન તો કરાવતો જ રહેતો.તેની આ યાત્રા- ટૂરો બહુ જ લોકપ્રિય થવા લાગી ગઈ.કમાણી પણ ધૂમ થવા લાગી ગઈ.

યાત્રા દરમ્યાન તેણે જોયું કે ધાર્મિક સ્થાનોએ બપોરે-સાંજે શોપિંગનો ખાસ સમય અપાતો ત્યારે બહેનો તો હોંસે  હોંસે  શોપિંગ માટે નીકળી પડતી.પણ મોટા ભાગના પુરુષો ક્રિકેટની વાતો કરતા કરતા કે શેર બજારની વાતો કરતા કરતા હોટલના એકાદ રૂમમાં રમી કે તીન પત્તી રમવામાં રમમાણ થઇ જતા.નાની મોટી હારજીતને પણ તેઓ ધર્માદા  ખાતે જ જમા ઉધાર કરતા દેખાવા લાગ્યા.તેને પોતાને પણ પત્તા રમવાનો ચસ્કો તો ખરો જ.તે પણ મચી પડતો.આમ પત્તા રમતા રમતા તેના મનમાં એક તુક્કો સૂઝ્યો.કાઠમંડુ-નેપાલની ટૂર યોજી ત્યાંના પશુપતિનાથના દર્શન સાથે કેસીનોનો પણ પ્રોગ્રામ ઉમેરી જુગારપ્રેમીઓ માટે નવું આકર્ષણ ઊભું કર્યું. લંકાની યાત્રામાં તો તેને લાખોની આવક થવા લાગી.ઉજ્જૈન-ઓમકારેશ્વરની યાત્રાઓમાં પણ પત્તા પાર્ટીઓ યોજાવા લાગી.  

ધરમના નામે આ ધતિંગ ચાલી પડ્યું.ભારતમાં ભારતભૂષણને ધર્મ સ્થાનો તો પૂર્વથી પશ્ચિમ અને ઉત્તરથી દક્ષિણ સુધી ઢગલાબંધ મળતા જ રહ્યા.શ્રદ્ધાળુઓ ઓછા ભાડાની લાલચે જોડાતા;પણ જુગારનો ચસ્કો તેમની યાત્રાને આખરે તો કમરતોડ ખર્ચમાં જ ઊતારી મૂકતો.દર કલાકના કિટ્ટીના રૂપિયા ઉઘરાવવામાં ભારતભૂષણ એક્કો અને ચોક્કસ હોવાથી તેનો ધંધો તો ચાલી પડ્યો.ધર્મયાત્રાના સ્થળોએ પોલિસની ધાસ્તી તો રહેતી જ નહિ.તેણે ધીમે ધીમે ક્લબોમાં ફરી ફરી, જુગારના શોખીનોને શોધી કાઢી એક ગેમ્બલિંગ ટૂર પણ શરૂ કરી દીધી,જેમાં મોટી મોટી રકમો તીન પત્તી,રમી અને અંદર-બહારના જુગાર માટે પહેલેથી જ ઉઘરાવી લઇ ટૂરના સ્થળોએ ટોકન આપી આપી તેમને રમાડવા લાગ્યો.ગોવા,આબુ,સિંગાપુર,હોંગકોક ,મકાઉ અને એવા સ્થળોએ થોડા સસ્તા ખર્ચે ટૂર પર લઇ જઈ જુગારના આ ટૂરીઝમમાં તે લખલૂટ અને ઝન્નાટ કમાવા લાગી ગયો.ગુજરાતની  દારૂબંધીથી ત્રસ્ત લોકો દારૂ અને જુગારના ચસ્કે ચડી ભારત ભૂષણની આ પ્રકારની ટૂરોમાં સારી સંખ્યામાં જોડવા લાગ્યા.રોકડિયો આ ધંધો તેને ફાવી ગયો-સદી ગયો.           

પછી તો તેણે  ઝડપી કમાણી કરવા માટે કોલગર્લ્સની પણ સગવડ જોડી માલતુજાર નબીરાઓને પૂરેપૂરા ઝડપી લીધા.પ્લેનમાં તેમને બિઝનેસ ક્લાસમાં સફર કરાવી તેમને મોજ- મઝા  કરાવતો, એ સહુથી સસ્તી ટૂરો ગોઠવતો રહી, જુગારનો ધીકતો ધંધો કરતો રહી, જોતજોતામાં તો લાખોપતિ જ નહિ,કરોડાધિપતિ બની ગયો.મુંબઈમાં ચાલથી,ફ્લેટમાં અને ફલેટમાંથી મોટા વિશાળ  બંગલા સુધીની તેની સફળ સફર તેની ધર્મપત્ની ધર્મિષ્ઠાને શરૂમાં તો ગમતી ગઈ.પરંતુ પતિ છાશવારે ટૂર પર જ ચાલ્યો જાય એ તેને કાઠવા લાગ્યું.પણ આખરે લખલૂટ કમાણીની પાછળનું રહસ્ય જયારે દારૂના નશામાં તેનાથી જાણ્યે-અજાણ્યે પત્નીને કહેવાઈ ગયું ત્યારે પત્ની ચોંકી કે આ રસ્તો તો અંતે જેલયાત્રા સુધી જ પહોંચાડશે.પતિને સુધારવા માટેનો કોઈ કારગત થાય એવો કીમિયો તે વિચારવા લાગી.                                                            

સદભાગ્યે બીજે જ દિવસે સવારના પહોરમાં ટી .વી. પર તેમ જ બધા સમાચાર પત્રોમાં વિદેશયાત્રાના નામે ગેમ્બલિંગ ટૂરિઝમ ચલાવતા એક બહુ જ જાણીતા ટૂર કંપનીના માલિક પકડાઈ જતા, તેમણે  આત્મ હત્યા કર્યાના સમાચાર  વાંચી-સાંભળી, તેણે પતિને ખરે ટાણે ખરો ટકોર્યો:”આવી હોય છે છેલ્લી યાત્રા.યા તો  જેલ યાત્રા અને નહિ તો અંતિમ યાત્રા.જાગ્યા ત્યારથી જ સચેત- સાવધાન થઇ જાઓ;નહિ તો બરબાદી,પાયમાલી નોતરી મારું, તમારું અને બાળકોનું  સત્યાનાશ જ સત્યાનાશ કરશો.જે અત્યાર સુધી કમાયા છો તેનાથી મારા માટે કોચિંગ ક્લાસો શરૂ કરાવી દો  અને તમારા માટે પણ રીયલ એસ્ટેટનો બિઝનેસ શરૂ કરી દો.આવા ખોટા ધંધા તો ખુવારીના માર્ગે જ પહોંચાડે.મારી વાત સાંભળો,સમજો અને મનમાં -જીવનમાં ઊતરો.આવું સરસ મઝાનું ભારતભૂષણ  નામ ધારણ કરી તમને આ દૂષણનું ગ્રહણ ક્યાંથી લાગી ગયું? સંકેલો  જ કરી નાખો તમારી ધર્મયાત્રા ટૂરિઝમનો.

 ભારતભૂષણને પોતાનું અશોભનીય દૂષણ બરાબર સમજાયું,તેનું વહેલું મોડું આવનારું અનિષ્ટ પરિણામ પણ નજર સામે દેખાવા લાગ્યું અને  તત્ક્ષણ તેણે કાચબાની જેમ પોતાની વૃત્તિઓને,પ્રવૃત્તિઓને સંકેલી લીધી.પોતા માટે રીયલ એસ્ટેટની ઓફીસ પોતાની ધર્મ યાત્રા ટૂરિઝમની ઓફિસમાં જ ખોલી નવું સમજપૂર્વકનું સાહસ શરૂ કર્યું અને પત્ની ધર્મિષ્ઠા માટે કોચિંગ ક્લાસો શરૂ કરાવી દીધા.                                                                 

ધારે તો માણસ માટે બદલાવું ક્યા મુશ્કેલ હોય છે? 

 (સમાપ્ત)          

Previous Older Entries

"ગુજરાતી ગઝલ™"

"ગુજરાતી ગઝલ ની દુનિયા"

નટવર મહેતાનો વાર્તા વૈભવ...

નટવર મહેતાના વાર્તા વૈભવમાં આપનું હાર્દિક સ્વાગત છે.....!! સમયાંતરે એક સાવ નવી જ અનોખી વાર્તા લઇને આવવાની મારી નેમ છે ને પછી પુછવું છે તમને કે, એ વાર્તા કેમ છે.....

લલિત પરીખનું વાર્તા વિશ્વ...

લલિત પરીખની વાર્તાઓ

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.