અણધાર્યા ક્ષેત્રે…

રવિ-પલ્લવી બેઉ, કામદેવ અને રતિને ઝાંખા પડી દે એવા સુંદર,સોહામણા  રૂપાળા,દેખાવડા,અને એકદમ આકર્ષક. પહેલી જ નજરે, નજરમાં વસી જાય એવા સરસ મઝાના, લાંબા -ઊંચાં-પ્રભાવશાળી.મેડિકલ કોલેજમાં દાખલ થયા ત્યારથી તેમની જોડી જાણીતી થઇ ગઈ હતી..એ જોડી તો ‘રબને બના દી  જોડી’ જેવી જ અદ્ભુત અને અનોખી હતી.પાછા બેઉ નજીક નજીક રહે એટલે કેટલીયે વાર સ્ટડી પણ સાથે કરે,કોલેજ પણ લગભગ સાથે જ સાથે બસમાં જાય.સફેદ બાસ્કા જેવા એપ્રન સાથે, એવા જ ધોળા-ગોરા આ બેઉ મેડિકલ સ્ટુડંટ્સને જોઈ સહુ કોઈ પ્રભાવિત થઇ એક નજરે જોતા રહી જાય.બહુ મેહનત કરી,પૂરેપૂરી તૈયારી કરી,મેડિકલ એન્ટ્રેન્સ પરીક્ષા, પાસ કરી બેઉ, પ્રથમ દસમાં સ્થાન મેળવી, પોતાના જ શહેરની મેડિકલ કોલેજમાં પ્રવેશ પ્રાપ્ત કરી પોતાના માબાપને પ્રસન્નતા અને ધન્યતાનો અદકેરો અનુભવ કરાવી પોતે પણ ખુશ ખુશ હતા.

સાધારણ મધ્યમ વર્ગમાં જન્મેલા આ બેઉ  પાસે જ પાસે રહેતા હોવાથી અને એક જ સ્કુલમાં ભણતા રહેલા હોવાથી, બચપનથી જ એકબીજાના જીગરી દોસ્તારો હતા.બેઉ હસમુખા,આનંદી અને સ્વભાવે મળતાવડા હોવાથી મેડિકલ કોલેજમાં પોપ્યુલર પણ બહુ જ થઇ ગયા.ઘરેથી જ તૈયારી કરીને આવવાની આદતના કારણે પ્રોફેસરો પણ તેમને રોલ- મોડલ કહેવા લાગી ગયા હતા.કોલેજ તરફથી શિમલા-મસૂરીની ટૂર આયોજિત થઇ ત્યારે,એ ટૂર  ખર્ચાળ જણાતા એ બેઉ તેમાં જોડાયા જ નહિ.બધાને બહુ નવાઈ લાગી,કોઈ કોઈને દુખ પણ થયું કે આ બેઉની  જોલી જોડીની કંપનીનો આનંદ નહિ મળે.એ બેઉ પણ મનોમન તો ઉદ્વિગ્ન ઉદ્વિગ્ન રહેવા લાગ્યા કે આ જમાનો પૈસાનો છે.પૈસા નથી તો કોઈ કરતા કોઈ આનંદ જ નથી.કોલેજનું મિનિ-વેકેશન હોવાથી તેઓ પોષાય એવા માઉન્ટ આબુના અને અંબાજીના દર્શનના અભિયાને નીકળી પડ્યા.સાથે તેમના માબાપ પણ જોડાઈ ગયા.પોતાના સમજુ અને ઓછા ખર્ચાળ બાળકો માટે તેમને ગૌરવ અને ગર્વનો અનુભવ થઇ રહ્યો હતો.અંબાજીના દર્શન પહેલા કરીને, બધા માઉન્ટ આબુ ગયા ને ત્યાંની  હોટલ ‘મુશ્કિલ-આસાન’માં ત્રણ દિવસ રોકાઈ ઠંડકની મઝા માણવા લાગ્યા.એક વાર બેઉ એકલા જ નખી તળાવમાં બોટિંગ કરવા ગયા તો ત્યાં કોઈ ગુજરાતી પિકચરનું શૂટિંગ કરવા આવેલ એકટર -એક્ટ્રેસને એકલા બોટિંગ કરતા જોઈ અને તેમનું બીજી બોટમાંથી શૂટિંગ થતું જોઈ, તેઓ તળાવના કાંઠે જ ભીડ વચ્ચે એ દૃશ્ય જોતા રહ્યા.શૂટિંગ પૂરું થતા જ ડાયરેક્ટર અને યોગાનુયોગ સાથે આવેલા પ્રોડ્યુસરે તેમને બેઉને જોયા તો બંનેની જોરદાર ઊંચાઈ અને સરસ મઝાની  પર્સનાલિટી જોઈ તેમની પાસે આવી બેઉને પૂછી જોયું :”તમને રસ હોય તો અમારી આવતી ફિલ્મમાં તમને બેઉને અમે રોલ આપી શકીએ.પણ તે પહેલા તમારો ઓડિશન ટેસ્ટ વી.કરવો પડે.તમારા નામ સરનામા  આપો અને શું કરો છો હાલ તમે એ જણાવો.આ રહ્યું અમારું કાર્ડ.ફોન કરીને  એપોઇન્ટમેન્ટ લઈને વડોદરા મળવા આવી જજો.”

          રવિ-પલ્લવી તો રાજી રાજી થઇ ગયા કે આ તો સામેથી લક્ષ્મી ચાંદલો કરવા આવી હોય એવું થયું.હોટલમાં પહોંચીને ડિનર  લેતા લેતા વડીલોને ભોળા ભાવે,ખુલ્લા મને  આ બધી વાત કરી અને કહ્યું કે “અમને સામેથી મળીને,તેમણે  આવી ઓફર આપી છે.આ મેડિકલ તો અમારું ક્યારે ય પૂરું થાય અને તેના પછી કેટલાય વર્ષે અમે સેટલ થઇ, તેના કરતા આવી ઓફર સામેથી મળતી હોય તો મેડિકલ કરિયરની ઐસી તૈસી.બાજુમાં અમને મોડલિંગની ઓફર પણ સહજ- સહજમાં મળી જઈ શકે.કદાચ હિન્દી મૂવીઝમાં પણ ચાન્સ મળી જાય.હિન્દી-ગુજરાતી ટી.વી.માટે પણ ઓફર મળી શકે.અમારી પર્સનાલિટીનો આવો રોકડિયો લાભ મળતો હોય ત્યારે લક્ષ્મી ચાંદલો કરવા આવતી હોય ત્યારે મોઢું ધોવા જવાનો કોઈ મતલબ ખરો?”

બેઉના  માબાપ સમજુ હતા,દીર્ઘ દૃષ્ટિ ધરાવનારા હતા,જમાનાના ખાધેલ હતા.

જુદા જુદા સ્વરે એક જ સલાહ કહો તો સલાહ,સંદેશ કહો તો સંદેશ અને આદેશ કહો તો આદેશ રવિ-પલ્લવીના કાનો પર ટકરાયો,ગૂંજયો અને મનના ઊંડાણ સુધી પહોંચી ગયો.તેમનું કહેવું ગળે ઊતરી ગયું કે મહેનતથી મળેલા ધાર્યા દુર્લભ મેડિકલ ક્ષેત્રે આગળ વધવાને બદલે અણધાર્યા -અંધારા ક્ષેત્રે ટકરાઈને રોવાનો,પસ્તાવાનો, જીવન- મૂલ્યો ગુમાવાનો કોઈ અર્થ ખરો?પૈસા જ જીવનમાં બધું નથી,દોલત જ જિંદગીમાં સર્વસ્વ નથી.અણધાર્યા -અંધારા ક્ષેત્રે પહોંચીને તો કેટલાય ખોટા -અથડાઈ ભટકાઈને કોઠીમાં મોં નાખી રડતા રહ્યા છે.જીવન પોતાના માટે,બીજાઓના માટે ઉજાસ પાથરનારું હોવું જોઈએ,ઇઝી મની તો સાથે કેટકેટલી બુરાઈઓનું ટોળું લાવે એ તો વળી બીજી ઉપાધિ.તમે ડોક્ટર બનીને જ નામ, ઈમાનદારીનું કામકરીને  દામ બધું જ ભરપૂર કમાવાના તેમાં તો કોઈ શંકા જ નથી.સુખ-શાંતિ છોડી આવા અંધારા ક્ષેત્રેપહોંચીને તો રોવાનો જ વારો આવે.અને પૈસો તો ભીખારીઓ પણ આજે કમાય છે,ચોરો -દાણચોરો પણ કમાય છે,નાચ-ગાન ક્ર્નારીઓ પણ  કમાય છે,સ્મગ્લર્સ  પણ કમાય છે.પણ તેનો સમય-કાળ  કેટલો? મેડિકલના તમારા ધાર્યા ક્ષેત્રે તો તમે પોતે સુખી થશો અને બીજાઓનું તન -મન જાળવીને ધન પણ પૂરતું અને તે પણ જીવનના  છેલ્લા શ્વાસ સુધી કમાતા રહેશો.આવા અણધાર્યા -અંધારા ક્ષેત્રની લલચાવનારી,ફસાવનારી,ટૂંકા ગાળાની, ગળા-ફાંસા જેવી લોભાવનારી ઓફરોમાં તમે તમારી જીવન કેડીમાં

પોતે જ સામેથી શા માટે કાંટા બિછાવવા માંગો છો? પૈસો કમાવા માટે આખી જિંદગી છે.ભગવાનની, અમારી  આપેલી જિંદગી આવી શોર્ટ કટની કમાણીના ફેર- ચક્કરમાં વેડફી દેવા માટે નથી.”

          રવિ-પલ્લવીએ હાથમાં પકડી રાખેલા પ્રોડ્યુસર  -ડાયરેક્ટરના કાર્ડ ફાડી નાખ્યા.તેમને સમજાઈ ગયું કે પોતાના ધાર્યા ક્ષેત્રે જ આગળ વધવું જોઈએ,નહિ કે અણધાર્યા અંધારા  ક્ષેત્રે, અંધારા ક્ષેત્રે.

(અર્ધસત્ય કથા)

(સમાપ્ત )

(‘અણધાર્યા ક્ષેત્રે…’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે)

 

 

 

જન્નત…

મેડિકલના પાંચ  પાંચ વર્ષો સુધીનો પાંગરતો રહેલો પ્રેમ, બંને પક્ષોના વડીલોની સ્વીકૃતિ બાદ વિધિવત પ્રપોઝલ,સગાઇ અને થોડા વિલંબ વિલંબ બાદ અંતે  લગ્નમાં પરિણમ્યો.

લગ્નની વિધિ દરમ્યાન  અને રિસેપ્શનની  ખુશખુશાલ  સંગીતમય   ક્ષણોમાં વિનીતાએ  એક અનિવર્ણનીય,અદ્ભુત અને અનેરી –  વિરલ એવી અનુભૂતિ મનોમન માણેલી .તન કરતા મનની પ્રસન્નતાથી વિનીતા  પાગલ પાગલ થવા લાગી ગયેલી. છેલ્લા પાંચ છ વર્ષો સુધીના  સાચા  સમર્પિત પ્રેમી અને હવે વિધિવત બનેલ  પતિ   વિરલે  તેને જીવનની અદ્ભુત ધન્યતાનો અનુભવ કરાવ્યો..

વિરલે તેને હનીમૂન પર લઇ જવા માટે  ધરતીના સ્વર્ગ સમાન કાશ્મીરનું પ્લેનથી  જવાનું અને ત્યાં હનીમૂન- કપલ માટેની સહુથી મોંઘી અને મશહૂર હોટલ ”જન્નત’નું  બુકિંગ કરાવી, તેની ખુશી હજી અનેક અનેક ગણી વધારી દીધી.

વિનીતા માટે આ હનીમૂન ખાસમ ખાસ હતો-સ્પેશ્યલ  હતો.કોઈએ ક્યારેય ન અનુભવ્યો હોય તેવો સ્પેશ્યલ  હનીમૂન હતો. વિનીતા કોઈ જન્મજાત ખામીના  કારણે  હજી સુધી સ્ત્રી-સહજ માસિક ધર્મનો અનુભવ જ નહોતી કરી શકી.ડોક્ટર હોવાથી આ માટેના બધા જ બનતા ટેસ્ટો અને ઈલાજો કરાવી જોયા પછી એ નિરાશ -હતાશ થઇ ગઈ હતી,પોતાના પ્રેમી વિરલને તેણે આ સાચી હકીકતથી વાકેફ પણ કરેલો જ. તેમ છતાં ય વિરલે તેને પ્રેમે પ્રેમે,હોંસે હોંસે,  ઉમંગભેર તેના જન્મદિવસે જ સવાર- સવારમાં પીળા ગુલાબોના ગુચ્છા સાથે તેને ‘હેપી બર્થડે ‘કહી, બીજી જ ક્ષણે નાટકીય રીતે નીચે ઘૂંટણિયે  બેસી  તેને પ્રપોઝ કરતા હીરાની વીંટી  પહેરાવેલી, એ તેના જીવનનો સહુથી સુખદ યાદગાર  પ્રસંગ હોય તેમ તેને એ અત્યારે હનીમૂન પર હવાઈ સફર કરતા કરતા પણ ક્ષણે  ક્ષણે  બંધ આંખે જોયા કરતી હતી.

હનીમૂન- ડેસ્ટિનેશન ”જન્નત’ હોટલ પહોંચી, ચેક ઇન કરી પોતાના સ્વર્ગ સમાન સુંદર સુશોભિત સ્યુટમાં  પ્રવેશતી વખતે તેના આનંદની કોઈ અવધિ  ન રહી.

મહારાજા-મહારાણીની જેમ  નાહી ધોઈ,સરસ મઝાનો જન્નત હોટલના ડાયનિંગ હોલમાં ફ્રુટ,દૂધ-સીરિયલ અને ઓમ્લેટનો બ્રેકફાસ્ટ કરી હનીમૂન- કપલ ગુલમર્ગ

જોવા-ફરવા નીકળી પડ્યા. હોંસે હોંસે  સરસ મઝાની તૈયાર થઇ,  નવો કેસરી પંજાબી કુરતો -પાયજામો  પહેરી અને પછી ગોરા ગોરા,દેખાવડા,પિક્ચરના હીરો જેવા દેખાતા  વિરલને પણ આછો ભૂરો પંજાબી પોષક પહેરાવી વિનીતા મલકાતી મલકાતી- મલપતી ચાલે વિરલનો હાથ પકડી આઝાદ પંછીની જેમ ઉડતી હોય તેમ દોડાદોડ,  હોટલે અરેંજ કરી આપેલી કારમાં સજોડે બેસી ગઈ. ગુલમર્ગ પહોંચી સ્વર્ગમાં પહોંચ્યા જેટલો આનંદભર્યો નશો અનુભવતી તે વિરલ સાથે કાશ્મિરી પોષાકમાં જુદા જુદા પોઝમાં ફોટા પડાવી પોતાને  અને પોતાના વિરલને હિરોઈન-હીરોની જેમ જોવા-દેખવા લાગી ગઈ.ગુલમર્ગ બાગમાંથી બહાર નીકળતા નીકળતા એકાએક વિરલ ચક્કર ખાઈ ગબડી પડ્યો અને તેને ફિટ્સ આવવા લાગી.ડોક્ટર હોવા છતાં ય વિનીતા ગભરાઈ અને તરત જ તેને કાશ્મીરની હોસ્પિટલના ઈમરજન્સી વિભાગમાં લઇ ગઈ.નસીબે ન્યુરોલોજીસ્ટ સ્પેશ્યાલિસ્ટ અને ન્યુરો સર્જન બેઉ હાજર હોવાથી વિરલના બ્રેઇનનો એક્સ રે લઇ તેમ જ સ્કેન ટેસ્ટ કરી તેના ફિટ્સનું કારણ બ્રેઇનમાં દેખાતા એક બ્લેક સ્પોટને માની તેની તાત્કાલિક સર્જરી કરી ટ્યુમર જેવો દેખાતો કાળો સ્પોટ કાઢવાનો સફળ પ્રયાસ કર્યો.સદભાગ્યે એ ડેડ બ્લડ સેલ જ હતો જે બહુ પહેલા સાયકલ કે સ્કૂટર પરથી પડવાથી લોહી મરી ગયાથી -ગંઠાઇ  જવાથી, તેમનો તેમ રહી ગયો હશે,જે કાશ્મીરની ભયંકર ઠંડી માથામાં પ્રવેશવાથી, ઇર્રીટેટ થઇ તેને ફિટ્સના ઝાટકા આપવા લાગી ગયેલો.પડતી વખતે તે ઊંધો સાથળભેર ઊંધા માથે પડ્યો હોવાથી તેના ગુપ્તાંગને પણ ભયંકર ઈજા થઇ ગયેલી,જેના પરિણામસ્વરૂપે ન્યુરોલોજીસ્ટે તેમ જ હાજર સેક્સોલોજીસ્ટે તેને પુરુષત્વ ગુમાવી ચૂકેલો જાહેર કર્યો.જીવતા રહ્યાનો આનંદ જ અને બેઉના પ્રેમભર્યા સાથ- સહવાસનો જ હવે  તો એક માત્ર સહારો -સધિયારો હતો.ડોક્ટર હોવાથી સમજ અને હિમત તેમનામાં સહજ હતા.બેઉને એકબીજા માટે પ્રેમ તો ભરપૂર હતો એટલે એ પ્રેમ જ તેમનું જીવનપાથેય હતું,બળ હતું-સર્વસ્વ હતું.

   ઈલાજ પૂરો થય બાદ હોટલ ‘જન્નત’માં જયારે પહોંચ્યા ત્યારે એક નવી નવાઈનો,માની ન શકાય એવો પ્રસંગ બન્યો.પોતાના રૂમ પર પહોંચ્યા તો દરવાજા પાસે જ કોઈ સ્ત્રી નવજાત બાળકને શાલ ઓઢાડી ફ્લાવર બાસ્કેટમાં મૂકી ગયેલી. મૂકી જનારે જેમ તેમ ઉકેલાય એવા અક્ષરોમાં લખેલું :”યહ બેટી મેરે લિયે તો મેરે દોઝખમેં  ઔર દોઝખ બઢાનેવાલી હોગી.આપ સમ્હાલના.શુક્રિયા!”

ડોક્ટર હોવાથી બેઉ હિમતભેર  એ બાળકને ઉપાડી લઇ તેને અંદર લઇ ગયા અને પોતાને તો હવે બાળક થવાનું નથી તો આ કુદરતી બક્ષિસને ઈશ્વરની કૃપા માની બાળકને પોતાનો જ માની-બનાવી,તેને સાથે જ તેડી જઈ દિલ્લી થઇ અમદાવાદ પહોંચ્યા તો વડીલોને આશ્ચર્યાનાદમાં ગરકાવ કરી મૂકતા બોલ્યા:”આ તો અમને-તમને ઈશ્વરે આપેલી  સ્વર્ગીય ભેટ છે.”

“બેટી ધનકી  પેટી”  એ કહેવત એમને એમ થોડી જ બની છે? ઘરબેઠે ધનની પેટી મળી તેના થી રૂડું શું?”ઘરના  બધા એક સ્વરે બોલ્યા.

એટલે જ આ ‘જન્નત’માં મળેલી  ઢીંગલીનું નામ અમે જન્નત જ  પાડી દીધું છે.આમ તો જન્નત છોકરાનું નામ કહેવાય।પણ આપના માટે તો છોકરી પણ છોકરો જ છે.હવે આ જમાનામાં અમારે વધુ એક બાળક જન્માવવાની જરૂર જ નહિ રહે.રેડીમેડ જન્નત મળી જતા અમે તો ખુશ ખુશ છીએ.”

પછી તો નાના-મોટા બધાએ જ હોંસે  હોંસે જન્નતને રમાડવાનું શરૂ કરી દીધું.ઘર જ જન્નત -સ્વર્ગ બની ગયું.

(સમાપ્ત)

(‘જન્નત’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે.)

 

 

વર્ગમાં સ્વર્ગ…

દર વર્ષે પોતાની ટૂર કંપની તરફથી દિવાળી વેકેશન સાથે સાંકળીને કાશ્મીર-વૈષ્ણવી દેવીની યાત્રામાં નિયમિત રૂપે ટૂર ગાઈડ તરીકે જનાર પરવેઝ કાઝીને, એક પ્રૌઢ છતાં યુવાન લગતા કપલને કાયમ સાથે જોઈ આશાર્ય થયા કરતુ. એ આશ્ચર્ય સાથે સંકળાયેલું બીજું આશ્ચર્ય તો તેને વિમાસણમાં મૂકી દેતું.બરાબર ‘લાભ પાંચમ’ના અંતિમ દિવસે રાતનું ડિનર- સ્વાદિષ્ટ સેવૈયા અને (અખરોટના હલવા) ખુબાનીકા હલવા સાથે,છોલા-પૂરી,બૈગન- ભર્તાની સબ્ઝી,તડકા દાલ  અને કાશ્મીરી પુલાવ સાથેનું  ફૂલ ડિનર,  એક બસના યાત્રી હોય,કે બે બસના યાત્રી હોય, એ કપલ તરફથી જ તેમના આગ્રહના કારણે  બધાને સ્પેશ્યલ સ્પોન્સર્ડ ડિનર તરીકે સર્વ થતું રહેતું.આ વર્ષે તો ત્રણ ત્રણ બસના કુલ મળીને સત્યાસી યાત્રીઓ હતા, તો ય તે કપલની એ કાયમી ઓફર તો કાયમ જ રહી.

કાઝી પોતાની કુતૂહલવૃત્તિ રોકી શક્યો  નહિ.પહેલી જ વાર અંગત જેવો વ્યક્તિગત સવાલ પૂછી તેણે એકલા અટૂલા શાંત ભાવે બેઠેલા એ કપલને અશાંત- અશાંત કરી મૂક્યા.સવાલ માત્ર એટલો જ હતો:”માફ કરજો”તેમના નામે સંબોધન કરતા” મિસ્ટર-મિસીઝ સિન્હા ! હું શું જાણી  શકું કે દર વર્ષે બરાબર આ  ‘લાભ પાંચમ’ના દિવસે જ આપ દ્વારા આટલા બધા

યાત્રીઓને આવું મોંઘુ પણ સ્વાદિષ્ટ ડિનર સર્વ કરવા-કરાવવા પાછળ કોઈ તમારા ફેમિલીનો બર્થડે કારણરૂપ હોય છે કે શું? તમારા બેઉની બર્થડે તેમ જ મેરેજ એનીવર્સરીની તારીખો તો અમારી પાસે હોય જ છે, જે યાદ રાખી એ તારીખો, યાત્રા દરમ્યાન આવે તો, અમે તે સેલિબરેટ કરી-કરાવીને જ રહીએ છીએ. તો આ સ્પેશ્યલ ડિનર પાછળનું રહસ્ય જાણી શકું?”

 જવાબમાં તેમના બેઉના શરીરના કંપને  અને તેમની ચાર ચાર આંખોમાંથી  વહેતી અશ્રુધારાઓએ  તેને ચમકાવી દીધો,મૂંઝવી મૂક્યો.તેણે હાથ જોડી માફી માંગતા કહ્યું:”મને ખબર નહિ કે આ સવાલ તમારી કોઈ દુખતી નસને દુખાવી દેશે.માફી ચાહું છું.”

 રડતા સ્વરે મહિલા બોલી:'; ભાઈ મારા, આ તો અમારા સ્વર્ગસ્થ પુત્ર કેપ્ટન યશવંત સિન્હાનો આજે જન્મદિવસ છે.લાભ પાંચમના દિવસે મને એ દેવનો દીધેલ તેજસ્વી બાળક વહેલી સવારે જન્મેલો.બહાર ફટાકડાઓ ફૂટતા હતા અને મારા તેમ જ મારા પતિના હૈયામાં  પણ હર્ષ અને આનંદની તડાફડી ફૂટવા લાગી હતી.તેનો પહેલો બર્થડે અમે  વૈષ્ણવી દેવી અને કાશ્મીરની તમારી જ ટૂરમાં ઉજવેલો આવી જ રીતે ડિનર સ્પોન્સર કરીને.તેની જ યાદમાં અમે દર વર્ષે આ તેનું ભાવતું મનગમતું ડિનર સર્વ કરીએ-કરાવીએ છીએ.તે મોટો થઇ તેના બાપની જેમ આર્મીમાં જોડાયો અને જે દિવસે મારા પતિ રીટાયર થયા એ જ દિવસે એ અમારો વહાલો વહાલો દીકરો કાર્ગિલ યુદ્ધમાં દુશ્મનોનો પીછો કરતો શહીદ થઇ ગયો.

તેને જયારે મરણોત્તર પરમ વીર ચક્રનો એવાર્ડ એનાયત થયો ત્યારે તે લેતા લેતા અમે રડી પડેલા,ઢળી પડેલા.અમે અમારે શહેર પાછા આવી એટલા નિરાશ નિરાશ, દુખી દુખી રહેવા લાગ્યા કે અમને થયું હવે આવું દુખીયારું જીવન જીવતા કરતા તો મરી જવું સારું.રોજ રાત દિવસ તેનો પરમ વીર ચક્ર એવાર્ડ જોઈ જોઈ અમને તેની,તેની વીરતાની,તેની શહાદતની  યાદ આવ્યા કરતી.રાતે સપનામાં પણ અમને કાર્ગિલ યુદ્ધ દેખાયા કરે,તેનો દુશ્મનો પાછળ ધસેલો બંદૂકધારી ચહેરો દેખાયા કરે.એવી ને એવી યાદોમાં એક વાર આખી રાત અમને બેઉને ઊંઘ જ ન આવી.અમે વહેલી સવારે એકબીજાને ભેટી,મનોમન નિશ્ચય-નિર્ધાર કરી,તળાવ કાંઠે પહોંચ્યા-આપઘાત કરવા.હવે જીવન અકારું અકારું, અકળામણું અકળામણું લાગવા માંડતું થઇ ગયેલું.

પરંતુ, જ્યાં અમે તળાવ ના કાંઠે પહોંચી,ત્યાં મૂકેલા બાંકડા પર ચડી,પાઈપના  રેલિંગ પર ઝુકી આપઘાત કરવા, કૂદકો મારવા જઈએ, ત્યાં તો  રેલિંગ પર કોઈ બે મજબૂત,બળવાન,કદાવર હાથ અમને બળપૂર્વક પકડી બાંકડા પર ખેંચી લાવ્યા.આ બીજો કોઈ નહિ,તેનો મિત્ર જ હતો,જે તેની સાથે પૂનાની મિલિટરી કોલેજમાં ટ્રેઈન થયા બાદ આંખો કમજોર હોવાથી સૈન્ય માટે સિલેક્ટ નહોતો થઇ શકેલો અને સ્કૂલમાં એન.સી.સી,કેડેટનો  ટ્રેઈનર ની ગયેલો.  તેણે અમને બેઉ હાથ જોડીને  કહ્યું:”તમે મારા પરમવીર મિત્રના માબાપ થઇ આવું કાયરનું કામ કરશો તો તેનો વીર મૃતાત્મા કકળી ઊઠશે.તમે બંને તો રીટાયર થયા પછી વર્ગો ચલાવતા તો હવે ફરી ફ્રી કોચિંગ વર્ગો  ચલાવો અને ગરીબ, જરૂરતમંદ છાત્રોને સહાયભૂત થાઓ.ત્યાં ત્યારે તમને વર્ગમાં સ્વર્ગ દેખાશે.”વર્ગમાં જ સ્વર્ગ છે” એ મહાકવિની મહાન કાવ્ય પંક્તિને સાર્થક કરો અને તેની યાદમાં તે વર્ગોને તેના નામ પાછળ ‘સાગર-  સ્વર્ગ વર્ગ’ નામ આપો.

  અમારા માટે તેની વાત,તેની સલાહ સુખની સીડી બની ગઈ.અમે અમારા ઘરમાં જ એ શરૂ કર્યું,અમારું ઘર સ્વર્ગ બની ગયું. અને ત્યારથી દર દિવાળી વેકેશનમાં તમારી ટૂરમાં વૈષ્ણવીદેવી અને કાશ્મીર આવીએ છીએ અને તેના જન્મદિવસે તેને ભાવતું મનપસંદ ડિનર  સાથી સહયાત્રીઓને જમાડી ખુશ થઈએ છીએ.તેના જન્મે અમને સ્વર્ગનું સુખ આપેલું અને તેના પરમ વીર એવાર્ડની પ્રાપ્તિએ અમારા ઘરને સ્વર્ગ બનાવી દીધેલું અને કાર્ગિલ યુદ્ધ દરમ્યાન  તેના બહાદુરી ભર્યા બલિદાને તેને સ્વર્ગ પહોંચાડ્યો એટલે તેની સ્મૃતિમાં ખોલેલા ફ્રી કોચિંગ વર્ગોમાં અમને સ્વર્ગ અને સ્વર્ગ પહોંચેલો અમારો સાગર હવે તો એકેએક છાત્રમાં દેખાય છે.”

વર્ગમાં સ્વર્ગનો અનુભવ કરનાર શિક્ષક માબાપની પોતાના વીર શહીદ પુત્રની આ અમર કથા સાંબળી પરવેઝ કાઝીની આંખોમાંથી પણ શ્રાવણ ભાદરવો વરસવા લાગ્યા.

(એક અર્ધસત્ય ઘટના આધારિત)

(‘વર્ગમાં સ્વર્ગ’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે)

થ્રી ઈડિયટસ

છેલ્લા શોમાં ‘થ્રી ઈડિયટ્સ’ મૂવી જોઈ, થીયેટરની બહાર નીકળતા જ,ત્રણે ય મિત્રો ખુશખુશાલ મૂડમાં પોતાની બાઈક પર સવાર થઇ હોસ્ટલ તરફ રવાના થવાની તૈયારી કરી જ રહ્યા હતા ત્યાં લતીફે કહ્યું :”યાર, કાલે મારો બર્થ ડે છે તો ત્યાં હોસ્ટલ પાસે તો કેક મળશે નહિ એટલે અહીંથી જ કેક ખરીદીને જઈએ.’ઝમઝમ બેકરીની ‘પાઈન એપલ કેક’ વર્લ્ડ બેસ્ટ કેક હોય છે.અત્યારે હોસ્ટલ પહોંચીને રાતે બાર વાગ્યા પછી તો મારો હેપી બર્થ ડે  ધમાલ ધમાલ સાથે ઉજવી, જલસો કરીશું,નાચ -ગાન  કરીશું -આજની ફિલ્મના થ્રી ઇડિયટ્સની જેમ.’

તરત તેમણે બાઈક લીધી ‘ઝમઝમ બેકરી’તરફ.કેકની કિંમત સાંભળીને ત્રણે ય એક બીજા સામે જોતા રહી ગયા.પૂરા બસ્સો રૂપિયા.ત્રણેય  ય દોસ્તારો શર્ટ-પેન્ટના બધા ખિસ્સાઓ ફંફોળતા રહ્યા,ફંફોસતા રહ્યા તો ય કેકની કિંમતના અડધા પૈસા ય ન નીકયા.નિરાશ તો થયા;પણ હોંસભરી ઈચ્છાએ હિમતભર્યો રસ્તો સૂઝાડ્યો.

અરે,મન હોય તો માળવે જવાયચાલો,આપણી  બેન્કના એ. ટી.એમમાંથી બસ્સો રૂપિયા કાઢી આવીએ.” ત્રણે ય દોસ્તોના મોઢામાંથી એક સાથે સૂઝેલા રસ્તાની વાત તરત નીકળી.  જોરથી હસતા હસતા એક બીજાને તાળી દેતા,પોતે જ પોતાની પીઠ થાબડતા ત્રણે ય પહોંચ્યા બેન્કની પાછળની નાની ગલ્લીમાં આવેલ  એ.ટી.એમ મશીન મૂકેલા નાનકડા રૂમ પાસે.ત્યાં પહોંચી જોયું તો કોઈ ગાર્ડ પણ ન દેખાયો એટલે અધખુલો દરવાજો પૂરો ખોલી ત્રણે ય એ નાનકડા રૂમમાં પ્રવેશ્યા  અને લતીફે પોતાનું એ.ટી .એમ કાર્ડ બસ્સો રૂપિયા કાઢવા માટે નાખ્યું.

 હજી કાર્ડ નાંખ્યું ન નાખ્યું કે એકએક એ.ટી.એમ મશીનનો કોણ જાણે કેમ ભૂલથી ખુલ્લો રહી ગયેલો  દરવાજો એકએક પૂરો ને પૂરો ખુલી ગયો અને ધડ ધડ કરતી પાંચસો પાંચસોની,સો  સોની,પચાસ પચાસની,વીસ વીસની અને દસ દસની નોટોની  થોકડીઓ ને થોકડીઓ પડવા માંડી.આટલા બધા રૂપિયા પહેલી જ વાર એક સાથે પડતા જોઈ ત્રણે ય બાઘા બની ગયા,હક્કાબક્કા રહી  ગયા.તેમની આંખો પણ ફાટીને ચકળ વકળ થવા લાગી.”આ તો હજારો લાખો રૂપિયા છે.સારું થયું આપણે આવ્યા અને આવું થયું.ગાર્ડ પણ નથી તો હવે શું કરીશું? ચાલો,આપણા  સેલ ફોનથી એક સો નંબર લગાડી, પોલિસ- કંટ્રોલ રૂમમાં આ બાબતની જાણ કરીએ અને બેન્કમેનેજરનો સેલ નંબર પણ સેવ કરેલો છે તેને પણ ઇન્ફોર્મ કરીએ.”

તરત જ તાબડતોબ ફોનો લગાડ્યા અને જોતજોતામાં તો પોલિસ કંટ્રોલ રૂમમાંથી પોલીસ અધિકારીઓ દોડાદોડ આવી ગયા અને બેંક મેનેજર પણ ઘાંઘો થતો,આંખો ચોળતો આવી પહોંચ્યો.પોલીસ અધિકારીઓએ બેંક મેનેજરને ધમકાવ્યો કે “ન તો  આ એ.ટી.એમ મશીનના રૂમમાં સી.સી.ટી.વી કેમેરો છે કે ન ગાર્ડ પણ છે.આવી બેદરકારી?”             ત્રણેય દોસ્તારો તો પોલીસ અધિકારીઓ અને મેનેજર સાથે નોટોની થોકડીઓ ભેગી કરી તેઓ સાથે લાવેલ ઝોળામાં ભરવા લાગ્યા. ત્રણેય ને પૂછવામાં આવ્યું કે” આટલી રાતે કેમ આવ્યા,કોણ છો અને આ બધું બન્યું કેવી રીતે?”

બિલકુલ શાંતિથી સ્વસ્થ રહી ત્રણે ય એક બીજાના પૂરક બની, “બર્થ ડે કેક ખરીદવા માટે ‘ઝમ ઝમ બેકરી’માં તેની કિંમત, ખીસાની પહોંચની બહાર જોઈ-જાણી  આ પાસેના જ  આવેલા એ.ટી.એમ મશીનની મદદથી બસ્સો રૂપિયા કાઢવા આવેલા અને કાર્ડ નાખતા જ ધડ ધડ નોટોની થોકડીઓ પડતા ગભરાઈ જઈ સતર્ક થઇને તાત્કાલિક  પોલીસકન્ટ્રોલ રૂમ પર અને બેંક – મેનેજરના સેલ નંબર પર ફોન કરવા લાગી ગયા.હવે અમે હોસ્ટલ પાછા જઈ શકીએ? “

તેમની  વિવેકપૂર્ણ વિનયભરી વાતચીતથી પ્રભાવિત થઇ પોલીસ અધિકારી તેમ જ  બેંક મેનેજર પ્રસન્ન અને પ્રભાવિત થયા.પોલીસ અધિકારીએ તો આદત પ્રમાણે પૂછ્યું પણ ખરું :”તમારામાંથી કોઈને આટલા બધા રૂપિયા જોઇને લાલચ ન થઇ કે ચાલો મફતમાં મળે છે અને કોઈ જતું નથી તો હડપ કરી લઈએ ?”

લતીફ બોલ્યો:”ય ખુદા! ખુદા  ઔર ખુદ તો દેખને વાલે હમેશા આસપાસ ચારોં તરફ હાઝિર રહતે  હી હૈ ન ? ઔર હમારે માંબાપ કી સીખ- નસીહત ક અસર હૈ,ઉનકી મેહરબાની હૈ  કિ  હમારે મનકે અંદર પલભર કે લિયે ભી ઐસા ખ્યાલ તક નહિ આયા.”

બીજા બેઉ મિત્રોએ પણ પોતાના માબાપે  આપેલા  સંસ્કારોને જ શ્રેય આપ્યો કે

અણહકનું કે હરામનું તો લેવાય જ કેવી રીતે?”

પોલીસ અધિકારી બોલી ઊઠ્યો:”કુછ સોને કા  કમાલ  રહતા હૈ કુછ સુનાર કા. કુછ તુમ્હારા  કુછ તુમ્હારે માંબાપકા.બાકી હમ તો દેખતે હૈ ઔર સુનતે હૈ કિ  બચ્ચે માંબાપ સે ઝૂઠ બોલ કર, ઝૂઠે બિલ ભેજ કર, પૈસે મંગા કર, મૌજ મસ્તી કરતે રહતે હૈ.ખુદા ક  શુકર માનો કિ તુમ ઝમાનેકી બુરી અસર સે બચ સકે હો.”

“સારા ક્રેડિટ   હમારે માંબાપકો દીજિયે. ઉનકા હમારા અપબ્રિન્ગિંગ ઉમદા રહા.”

 “ઠીક હૈ,સમ્હાલ કે જાઓ ઔર અપને  હોસ્ટલ રૂમ ક  પતા નોટ કરા  કે જાઓ.કલ ઇતવાર હૈ.આરામ સે ઉઠના.”

 બધી વિગત આપી- નોંધાવી, ત્રણે ય  મિત્રો હોસ્ટલ પહોંચ્યા.સવારે મોડા મોડા ઊઠ્યા તો બ્રશ પાણી કરી,નિત્યકર્મ પતાવી ચા નાસ્તા માટે મેસમાં પહોંચ્યા તો એકી સાથે વિદ્યાર્થીઓએ,યુનિવર્સીટીના અધિકારીઓએ,પોલીસ અધિ કારીઓએ તેમ જ બેન્કના અધિકારીઓએ “હેપી બર્થ ડે લતીફ એન્ડ હેપી ડે તો યુ ઓલ થ્રી ફોર યોર ઓનેસ્ટી એન્ડ સિન્સિયારિટી.યોર ન્યુઝ અપિયર્ડ ઇન ઓલ ન્યુઝ પેપર્સ એન્ડ ઓલ ચેનલ્સ ઓફ ટી ..વી.યુ થ્રી આર ગ્રેટ ગિફ્ટ્સ  ટુ યોર પેરન્ટ્સ એન્ડ  ટુ અસ ઓલ.”

 અને એ ખુશ ખુશાલ વાતાવરણમાં બેર્હ્ડે કેક કાપી અને બધાએ એક સ્વરે” હેપી બર્થ ડે લતીફ અને હેટ્સ ઓફ ટુ યુ થ્રીઈડિયટ્સ”

કહી તાળીઓના ગડગડાટથી મેસનો રૂમ ગૂંજવી દીધો. એ  ગૂંજે,એ ગુંજારે ,એ ગુંજારવે આસપાસ અને ચોતરફ પ્રતિઘોષના,પડઘાના નિનાદ, સમુદ્રના મોજાની જેમ ઘૂઘવી મૂક્યા.

(સમાપ્ત)

(સત્ય ઘટનાત્મક વાર્તા )

(‘થ્રી ઈડિયટસ’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે)

દિલખુશ…

દિલખુશ મારી પહેલી સ્ટુડન્ટ.હું પ્રોફેસર તો બન્યો તેના પછી છેક પાંચ વર્ષે ; પણ આ પાંચ વર્ષની હસતી- બોલતી  દિલખુશનું  ટ્યુશન મારા પોતાના શોખ  અને આગ્રહના  કારણે  મારા શિક્ષક પિતાશ્રીએ મને અપાવેલું, પારસી પરિવારને આ એક માત્ર લાડકી પુત્રીને મારી સત્તર   ઉમરે અક્ષરજ્ઞાન -અંક જ્ઞાન કરાવવામાં અને સાથે ‘પોપટ કમાઈને આવ્યો છે’ અને એવી એવી વાર્તાઓ કહેવા- સંભળાવવામાં મારું દિલ પણ મારી સ્ટુડન્ટ દિલખુશની જેમ જ ખુશ ખુશ રહેવા લાગ્યું.  તેના પિતાને એરેટેડ વોટર્સની ‘દિલખુશ કોલ્ડ ડ્રિન્ક્સ’ના નામની ફેક્ટરી હતી અને મને દર રોજ એક વિમટો ડ્રિંક  નિયમિત પીવા મળતું તે મારા દિલને સવિશેષ ખુશ ખુશ કર્યા કરતું.એ દિવસોમાં ટ્યુશન ફી મારા પિતાશ્રીને પણ દસ- પંદર રૂપિયા જ મળતી, એટલે મને મહિનાના અંતે દિલખુશના પિતાએ પાંચ રૂપિયાની નવી નક્કોર કડક નોટ ફી પેટે આપી ત્યારે મને મારી પહેલી કમાણીનો નશો -આનંદ-સંતોષ ભરપૂર થયો..એ જ અરસામાં મેં એક વાર્તા પણ ‘સવિતા’માં લખેલી જેના પુરસ્કાર રૂપિયે પણ મને એટલાજ રૂપિયાનો મનીઓર્ડર આવેલ,જેની પહેલા લેખનની પહેલી  પહેલી કમાણીની ખુશીની યાદ આજે પણ મને ખુશ ખુશ કરી મૂકે છે.

દિલખુશના પિતા પોતાની દીકરીના રોજ ભણતા રહેવાના રૂટિનમાં કોઈ બ્રેક પસંદ ન ચાહતા હોવાથી, મને રવિવારે પણ તેને ભણાવવા માટે એ જ સમયે હાજર થવા માટેના આગ્રહી હતા.પહેલા રવિવારે હું રવિવારની રજા પાળીને ન ગયો તો મને બીજા દિવસે  લેક્ચર મારતા કહ્યું:”તમે ક્રિશ્ચિયન છેઓ ?ચર્ચ જાઓ છેઓ ? હિંડુ  થઈને સન્ડે હોલીડે સાના મનાવો છેઓ? વર્ક ઈઝ વર્શિપ ! તમારે સન્ડે પણ આવવાનું અને તેના હું મહીને બે રૂપિયા વઢારાના ડેવસ.”

પછી તો હું તહેવારના દિવસોએ પણ દિલખુશને નિયમિત ભણાવવા જતો..મારા બર્થડેના દિવસે પણ ગયો તો દિલખુશના મમ્મા -પપ્પાએ ખુશ ખુશ થઇ મને ગિફ્ટમાં પૂજ્ય ગાંધી બાપૂની ઓટોબાયોગ્રફી આપી,જે વર્ષો  સુધી મારી યાદગાર ભેટ રહી અને જે હું વારંવાર વાંચતો પણ રહ્યો.ત્યારે હું ખાદીધારી હતો એટલે જ કદાચ તેમણે મને ગાંધી બાપૂની ચોપડી આપી હશે.ગાંધીજીના અક્ષર સારા નહોતા જે બદલ તેમને અફસોસ રહ્યા કરતો તે વાત કહી કહી હું દિલખુશને સુંદર,સરસ,સુડોળ અક્ષરે લખવા શીખવતો. તેના માટે ડબલ લાઈનવાળી,ચાર લાઈનવાળી,સુલેખન માટેની નોટબુકોમાં તેને ખૂબ ખૂબ પ્રેક્ટિસ કરાવતો.તેના સુંદર અક્ષરોથી તેના મમ્મા-પપ્પાના દિલ પણ  મારા અને દિલખુશની જેમ જ ખુશ ખુશ થઇ જતા.ધીમે ધીમે મારી ફી પંદર રૂપિયા થઇ ગઈ.

એ અરસામાં મારું, એ દિવસોમાં સામાન્ય રીતે બનતું તેમ, સગપણ નક્કી થયું અને મારે એક મહિનાના સ્કૂલ-કોલેજના વેકેશનમાં મારે મારા વતન જવું પડ્યું, તો તેની જાણ થતા જ ખુશ થઇ એ પપ્પાજી મને કોન્ગ્રેટ્સ કહેતા બોલ્યા:”   ટમે ખુસીથી જાઓ પન મારી દિલખુશને ભનાવવા માટે કોઈ બીજા ભલા સોજ્જા ફ્રેન્ડ ટીચરને બદલીમાં મૂકી જાઓ. તેનું રૂટિન બગડવું નહિ જોઈએ,તેનું રૂટિન અટકવું નહિ જોઈએ.” 

દીકરીના ભણતર માટેના આવવા આગ્રહી પિતાનું મન રાખવા માટે મેં મારા જીગરજાન મિત્રને વિનંતી કરી મારી બદલીમાં એક મહિનો ત્યાં તેને ભણાવવા જવા માટે સમજાવ્યો-મનાવ્યો અને એ મારી દોસ્તીના દાવે માની ગયો.રવિવારે પણ જવા માટે માની ગયો.

 હું આવ્યો તે પહેલા પહેલી તારીખ આવતા એ પારસી પપ્પાજીએ મારા મિત્રને ફીના પંદર રૂપિયા આપ્યા તો તે મારા મિત્રે ન સ્વીકાર્યા  અને કહ્યું:” હું તો મારા દોસ્તની બદલીમાં આવું છું -દોસ્તીના દાવે.તેની ફી તેને જ આપજો.”

પારસીબાવા આવા દોસ્તારની ‘દોસ્તીના દાવે’ની વાત સાંભળી ચકિત થઇ ગયા.પાછું હું આવ્યો અને બીજા દિવસથી ત્યાં જવાનું શરૂ કર્યું, એટલે મને ફીના પંદર રૂપિયા દેવા લાગ્યા, તો મેં કહ્યું:”મેં ક્યા આ આખો મહિનો ભણાવ્યું છે? મારા દોસ્તારને જ આપી દેવા જોઈતા હતા.”

પારસીબાવા મૂંઝાઈ ગયા. અંતે  બોલ્યા:”ખરા છો ટમે બેઉ ડોસ્ટારો,એ બી નહિ લે અને પાછો બોલે હું તો દોસ્તીના દાવે ભણાવવા આવતો હુ તો.તેની ફી તેને જ આપજો.હવે ટમે કેઓ છો તેને આપો.તેને લઈને આવો,હું ટમોને બેઉને લેકચર આપસ -ફી તો નહિ જ ડેવસ.દોસ્તીના દાવે ખરા છો બેઉ -ગાંધીજીની જેમ સત્યાગ્રહ કરવાવાળા.”

બીજા દિવસે અમે બેઉ દોસ્તારો ગયા તો અમને બેઉને દિલખુશ કોલ્ડ ડ્રિંક વિમટો પાઈ અમને બેઉને એક એક કવરમાં પંદર પંદર રૂપિયા આપી જોરદાર લેકચર માર્યું:” આમ સેક્રીફાઈસ કરસો તો ભૂખે  મરશો. હું તો ખુશ ખુશ થઇ મારી દિલખુશને પ્યારથી ભણાવવા માટે ટમોને બેઉને ફીઝ આપી દઉં છું.”નહિ લઉં …નહિ લઉં”નો લવારો બંધ કરો અને ટમે બેઉ દોસ્તારો આવા ને આવા દોસ્તારો જિંદગીભર રહેજો.દોસ્તીથી જ દિલ ખુશ ખુશ રહ્યા કરે.અમારી દિલખુશને ભણાવતા રહ્યા કરો અને તેને તમારા

બ્લેસિન્ગ્સ આપો કે તે ખૂબ ખૂબ ભણીગણી  મોટી ડોક્ટર બની લોકોની સરસ મઝાની સેવા કરે.કોઈ પણ રીતે સેવા કરો તે જ આજનો ઢરમ -તે જ આજનો મેસેજ.”

  અને તેમનું લેકચર સાંભળી અમે બેઉ દોસ્તારો ત્રીસ રૂપિયાની માતબર રકમથી એ સસ્તાવારીના દિવસોમાં ભાગીદારીમાં ફરતું પુસ્તકાલય શરૂ કરી અમારો સાહિત્યિક વ્યવસાય શરૂ કરી બેઠા.હજી પણ ડૉ. દિલખુશને મળવાનું થાય છે ત્યારે દિલ ખુશ ખુશ થાય છે.” તે પણ રમૂજમાં કહે છે:”મારા  પ્રિસ્કીપ્શનના હેન્ડરાઈટિંગ જોઈ મારા પેશન્ટો અને ફાર્મસીઓવાળા ખુશ ખુશ રહ્યા કરે છે.તેની ક્રેડિટ તો આપને જ છે લલિત સર!”

 એ સાંભળી મારું દિલ પણ ખુશ થઇ ગયું -મારી પહેલી સ્ટુડન્ટ દિલખુશના કોમ્પ્લીમેન્ટ સાંભળીને.

(સમાપ્ત)  

 (સત્યઘટનાત્મક વાર્તા)  

(‘દિલખુશ…’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે)                                                        

Previous Older Entries

"ગુજરાતી ગઝલ™"

"ગુજરાતી ગઝલ ની દુનિયા"

નટવર મહેતાનો વાર્તા વૈભવ...

નટવર મહેતાના વાર્તા વૈભવમાં આપનું હાર્દિક સ્વાગત છે.....!! સમયાંતરે એક સાવ નવી જ અનોખી વાર્તા લઇને આવવાની મારી નેમ છે ને પછી પુછવું છે તમને કે, એ વાર્તા કેમ છે.....

લલિત પરીખનું વાર્તા વિશ્વ...

લલિત પરીખની વાર્તાઓ

WordPress.com News

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 36 other followers