જેમ છીએ એમ…

આમ લગભગ હર સાલ, દરેક દેશ-વિદેશની ટૂરમાં, પોતે જોઈનકરેલી ટૂરમાં, આન્યાને જોઈ-મળી અનીશ ખુશ તો થતો જ થતો; પણ સાથે તેનેનવાઈ પણ લાગતી કે આમ ફરી ફરી  મળતા રહેવું તે  કેવળ માત્ર અકસ્માત જ છે કેપછી જોગાનુજોગ છે કે પછી આન્યાનું વેલ પ્લાન્ડ પ્લાનિંગ છે?  તેને  આન્યાનેજોઈ- મળી આનંદ થતો,તેની કંપનીમાં તે એક પ્રકારની થ્રિલનો અનુભવ કરતો અનેતેથી પણ વધુ તો તેને દરેક મુલાકાતમાં વધતી જતી  આત્મીયતાનો એહસાસ થતો.તેનો પ્રૌઢ છતાંય દેખાવડો,નમણો  ચહેરો તેનીઆંખોમાં જ નહિ,તેના દિલમાં પણ વસી જતો.તેની સ્મિત વેરતી આંખો,તેનીમધુર-મંજુલ વાણી અને તેથી એ વધુ તો તેની સેન્સ ઓફ હ્યુમર પર તે આફરીન થઇજતો.દર વર્ષે તે લંડનથી લંડનની વરસાદી-ઠંડીગાર જેવી, વેધરથી કંટાળી-ત્રાસી, ચાર મહિના માટે ભારત આવી જતો અને એક બહુ જ જાણીતી લોકપ્રિય ટૂર કમ્પનીનીદેશ-વિદેશની ટૂરો જોઈન કરી તેમ જ સગા વહાલાઓ  અને મિત્રો- બિરાદરોને વિઝિટકરી પોતાનો સમય સારી રીતે આનંદપૂર્વક પસાર કરતો રહેતો. ભારતમાં અને તે યગુજરાતમાં અને તેમાં ય અમદાવાદમાં તો તે એમ સમજતો કે પોતાની બેટ્રીફૂલ રિચાર્જ થઇ રહી છે. લંડનનું  એરપોર્ટ ઓફિસર તરીકેનું મળતુંમાતબર પેન્શન તેને, છૂટથી અને છુટ્ટા હાથે પૈસા વાપરવાનો, ભરપૂર મોકો આપતોરહેતો.એક પાઉન્ડના સો મળે ત્યારે મનોમન તે ખર્ચ બાબત બિલકુલ બિન્ધાસ રહેતો -બેફિકર રહેતો.

મોંઘામાં મોંઘી વિદેશી ટૂરો તે રમતવાતમાં જોઈન કરીલેતો અને તે જ પ્રમાણે ભારતની ભીતરની પણ ઉત્તરથી દક્ષિણ સુધીની અને પૂર્વથીપશ્ચિમ સુધીની ટૂરો જોઈન કરી ખુશ ખુશ રહ્યા કરતો.તેણે એકાએક જોયું કે તેનીજોઈન કરેલી બધી જ ટૂરોમાં આન્યા બરાબર તેની સાથે જ સાથે હોય અને તેને તેનોસાથ-સંગાથ ગમવા લાગ્યો.આમેય તે હરહમેશ બધી જ ટૂરો એન્જોય તો કરતો જ રહેતો; પણ હવે તેનું આન્યાની કંપનીમાં આ એન્જોયમેન્ટ વિશેષ વિશેષપ્રકારના થ્રિલનો થ્રિલિંગ અનુભવ કરાવવા લાગી ગયું હતું.

પરસ્પર પરિચય,મૈત્રી,એક પ્રકારનું પોતાપણું  તો વધતું જવધતું જઈ  રહ્યું હતું; પણ સાથે સાથે  તે જ અનુપાતમાં  આનંદનો ક્વોન્ટમ પણવધ્યે જ વધ્યે જઈ રહ્યો હતો. આન્યા વિષે આ હકીકત જાણી તેને પ્રસન્નતા થઇકે તે નિવૃત્ત પ્રોફેસર છે અને તેના પેન્શન ઉપરાંત સ્વર્ગસ્થ પતિનું પણપચાસ ટકા પેન્શન પામતી રહી લહેરથી દેશ-વિદેશની ટૂરો જોઈન કરી મોજ કરી રહીછે. સંતાનમાં એક પુત્ર પરણ્યા પછી જુદો રહે છે,જે બાબત તેને કોઈશિકાયત-ફરિયાદ નામ માત્રની નહોતી, કેમ કે તે પોતાની સ્વતંત્રતા માણે અનેપોતે પોતાની સ્વતંત્રતા માણે તે જ બેસ્ટ ઓપ્શન છે,તે જ શ્રેષ્ઠ વ્યવસ્થાછે, તેમ તે દૃઢપણે માનતી. આન્યાને અનીશની કંપની અને અનીશને આન્યાની  કંપનીગમવા લાગી ગઈ હતી એ યથાર્થ તો બેઉ સારી રીતે જાણતા હતા, એટલું જ નહિ, માણતાપણ હતા. ક્યારેક અનીશ તેના નિમંત્રણ વગર પણ તેના સરસ મજાના સેટેલાઈટએરિયામાં સ્થિત બે બેડરૂમ ફ્લેટની મુલાકાત પણ લઇ લેતો અને કહેતો:’સરપ્રાઈઝવિઝિટમાં મને જરા મજા આવે,થોડીક થ્રિલનો અનુભવ થાય.લંડનમાં તો ફોનકર્યા  વગર કોઈને ત્યાં ક્યારેય જવા ય જ નહિ,મુંબઈમાં પણ હવે આવો એટીકેટઆવી ગયો છે. આપણા અમદાવાદમાં બધું ચાલે !’

“તો ય ફોન કરીને આવો તો આગતા- સ્વાગતામાં ચા સાથે નાસ્તામાં કોઈ વિશેષ ગરમ વાનગીની તૈયારી કરી શકાય.” આન્યા પોતાનો મત પ્રગટ કરે.

જવાબમાંઅનીશ બોલે “તમને મળવાની   મઝા જ નાસ્તા કરતા વધારે  મઝેદારલાગે.તમારી સાથે  ચા પીવાનો આનંદ જ મારા માટે તો સ્પેશ્યલ આનંદ બની જાયછે.”

  અને સ્પેશ્યલ આનંદની અને  લંડનની અલક મલકની વાતોકરવાની મજા  માણી તે પોતાના ‘સીનિયર સિટિઝન લિવિંગ હોમ’માં, મન મારીને, પરાણે પાછો ફરે. મનમાં વિચારે કે આ આન્યાએ મને જમાડીને મોકલવાનો વિવેકસુદ્ધા ન કર્યો. પણ પછી પોતે જ વિચારે “હોઈ શકે તેને ક્યાંક કિટ્ટીપાર્ટીમાં જવાનું હોય,દીકરા-વહુને ત્યાં તેમના બાળકને સાચવવા -રમાડવાજવાનું હોય.એક વાર  આન્યાએ તેને સરસ જમાડીને મોકલેલો તે તેનાથી ક્યારેયભૂલાતું નહિ.ગરમ ગરમ ભજીયા,શીરો-પૂરી, રસાવાળું બટેટાનું શાક અને તમતમતીતીખી -મીઠી ચટણીનો સ્વાદ તો દાઢે વળગી ગયેલો.આટલું ભારે જમી, તેને કાયમીઆદત પ્રમાણે બપોરના નેપની તાલાવેલી લાગતા જ,  તે રજા લઇ,રિક્ષા કરી પોતાનાસ્થાને પહોંચી, પોતાના એ.સી રૂમમાં કુશાંદે બેડમાં જે સૂઈ ગયેલો ત્યારે તે  સ્વપ્નમાં પણપોતાને અતિ ભાવતા જમાડેલા કેળાના ભજીયાનો સ્વાદ માણતો, ઘી-તેલના શીરા-પૂરીના ઘેનમાં સારી એવી વાર લાંબો નેપ લઇ ખુશખુશ  થયેલો.સ્વપ્નમાં પણ  તેને વિચાર આવ્યો:’મારી કંપની તેને ગમે છે એટલે તો તેમારી સાથે જ અવાય તેમ ટૂર કમ્પની પાસેથી પોતાના રીઝર્વેશનની તારીખો જાણી  લઇ એ જ તારીખોમાં પોતાની સાથે જ સાથે એ ટૂરો જોઈન કરે છે, તો તેના મનમાંમારા માટે પ્રેમ- લાગણી તો  અવશ્ય છે  જ છે.

અને તેના મનમાં આવેલ આ વિચારે તેને પૂરેપૂરો ઘેરીલીધો.તે પછીની સિંગાપુર,બેંગકોક,મલેશિયાની ટૂરમાં જેંટિંગ હિલ્સ નીઅનેકવિધ રાઈડોમાં  બેસી બેસી તેનું મન પણ મનમાની રાઈડો લેવા માંડ્યું.”જોપોતે હિમત કરીને કહે,પ્રપોઝ કરે તો જરૂર આન્યા પોતાનો પ્રસ્તાવ મંજૂર કરી જલે, કારણ કે તે પણ એકલી છે અને હું પણ એકલો જ છું.પત્ની લંડન  ખાતે કાર-અકસ્માતમાં ગુજરી ગયાને તો જોતજોતામાં થોડા વર્ષો ગુજરી ગયા.દીકરી-જમાઈઅમેરિકા પહોંચી સરસ સેટલ થઇ ગયા છે.પોતાને તો અમેરિકા જરાય એટલે જરાય ગમતુંન હોવાથી પોતે તો લંડનમાં જ રહેવું અને ચાર મહિના ભારતમાં હરવા ફરવા અનેટૂરો લઇ મોજ માણવાનું ઓપ્શન પસંદ કરી લીધેલું. હવે જો આન્યા માની જાય તોપોતે કાયમ માટે અમદાવાદ સેટલ થઇ જાય અને  લંડનનું પેન્શન અહીં ભારતમાં સોગણા  રૂપિયા મેળવતો રહી આન્યાને મોજ મઝા કરાવી શકે. કદાચ આન્યાના મનમાં યઆવા વિચારો આવતા જ હશે. પણ બિચારી સ્ત્રીજાત હોવાથી સંકોચ વશ,લજ્જાવશ આવોપ્રસ્તાવ નહિ મૂકી શકતી હોય.લાવ આજે તો હિમતપૂર્વક મનની વાત કહી જ દઉં.”

અને તેણે રોલરકોસ્ટરમાં તે શરૂ થાય એ પહેલા પોતાનોપ્રસ્તાવ રજૂ કરી જ દીધો અને ત્યાં જ રોલર કોસ્ટર ફરવા માંડ્યું.એક બીજાનોનિકટનો સ્પર્શ,એક બીજા પર પડવા જેવો અતિ પ્રિય લાગતો, સ્પર્શાનુભવ તેના મનમાં અને શરીરમાં પણ એ રાઈડ જેવી જથ્રિલનો  થડકાટ ભરવા માંડ્યો,તેનું મન પ્રેમભાવથી ભરાઈ જવા લાગ્યું,સાકારથઇ શકે એવા સ્વપ્નભાવથી ઊભરાવા લાગ્યું. પણ રાઈડ પૂરી થતા જરાઈડમાંથી  ઊતરી  પાસેના જ એક બેંચ પર નિરાંતે બેસી શાંતિપૂર્વક આન્યાબોલી;”જુઓ અનીશ,મને લાગે છે કે આમ જુદા જુદા રહીને જે મોજ મઝા આપણે  માણીએછીએ તે જ આપણા  માટે બેસ્ટ ઓપ્શન છે.લગ્નનું બંધન તમે  અને મેંજોઈ-જાણી અને અનુભવી લીધું છે.’લિવ ઇન રિલેશન’કરતા આ ‘લિવ આઉટ રિલેશન’  જઆપણા માટે બેસ્ટ ઓપ્શન છે, તેમ મને લાગે છે. હું પણ આઝાદ દિમાગની છું. તમેપણ લંડનમાં રહી સ્વતંત્ર મગજના થઇ ગયા હશો.અલગ અલગ રહીને, સાથે સાથે, હરતા- ફરતા રહેવામાં જે આનંદભરી લિબર્ટીની થ્રિલ માણીએ છીએ તેજ માણતારહીએ.જેમ છીએ તેમ જ જુદા -ભેગા,સાથે સાથે  હરીએ ફરીએ અને સુખે સુખે રહીએ, તેમાં જ આનંદ આનંદ છે. સાથે રહીશું તો લડશું,ઝગડશું,આથડશું -  બાખડશું, બોલા ચાલી કરીશું અને સુખે સુખે રહેવાના બદલે દુખી દુખી થઇ, જેમ તેમ એકબીજાને એજસ્ટ થવામાં જ જિંદગી દુખે દુખે  પરાણે પરાણે હેરાન પરેશાનથઈને ગુજારીશું.તેના કરતા જેમ છીએ તેમ જ ઠીક છીએ,સુખી છીએ અનેસુખે રહીશું.યા જેમ છીએ, ત્યાં તેમ જ સુખી,ખુશ અને પ્રસન્ન રહેવામાં સાચીસમજદારી છે.માટે ટૂંકમાં, ન મારે કે તમારે કોઈ કરતા કોઈ જ પ્રકારના બંધનમાંબંધાવાની જરૂર નથી.આપણે મિત્રો બન્યા છીએ, મિત્રો છીએ અને કાયમ મિત્રોજ રહીશું,, તેમાં કોઈ સવાલ નથી.બાકી જ્યાં જેમ છીએ ત્યાં તેમ જ, સુખેથી, આનંદપૂર્વક, એક બીજાની કંપનીમાં, પૂરી આઝાદી સાથે,સ્વતંત્રતાપૂર્વક, ટૂરોમાં હરતા ફરતા રહી  મોજમસ્તીથી   રહીશું!

(સમાપ્ત)

(‘જેમ છીએ એમ…’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે.)

અકસ્માત ધનયોગ…

ગુરુકુળ કાંગડીમાં શિક્ષા પ્રાપ્તકરી, સંસ્કૃતના પ્રકાંડ પંડિત બની, પોતાના શહેર પાછા આવી આવી  વિશ્વવિદ્યાલયના સંસ્કૃત વિભાગના પ્રાધ્યાપક જ નહિ અધ્યક્ષ પણ બનવાનું સદભાગ્યપ્રાપ્ત કરી, પ્રોફેસર લક્ષ્મીનારાયણ નામ તો બહુ કમાઈ ચૂક્યા; પણ છેક નિવૃત્ત થતા સુધી લક્ષ્મીયોગથીવંચિત જ વંચિત રહ્યા, તેનો મનના ઊંડા ખૂણે તેમને અફસોસ તો રહ્યા જકર્યો.વર્ષે વર્ષે જન્મેલા પોતાના છ છ  હોંશિયાર   પુત્રોનેઉચ્ચ શિક્ષણ આપી-અપાવી, તેમને તેમની ઇચ્છાનુસાર વિદેશમાં સેટલ કરાવ્યાબાદ, પોતાને દેણા જ દેણામાં ડૂબેલો જોઈ તેઓ ક્યારેક દુખી દુખી થઇ જતા.જો કેલોન બધી જીવનવીમાની જ હતી અને વીમાઓ બધા આવતા વર્ષે તો પાકી જ જવાના હતાઅને લોનની રકમ બાદ કરી થોડી ઘણી -હકીકતમાં ઘણી થોડી-વીમા પોલીસીઓની પાકેલીરકમ મળી જતા, થોડી શાંતિ થશે,થોડી ધરપત રહેશે, તેમ મનને મનાવતા રહેતા.દુર્ભાગ્યે રાજ્યના મુખ્ય મંત્રી રાવના તુઘલકી નિર્ણયના કારણે નિવૃત્ત થતાપ્રોફેસરોને કેવળ માત્ર એક હજાર રૂપિયા જ  પેન્શન મળે તેવી વિચિત્રવ્યવસ્થા થઇ ગઈ હોવાથી તેઓ વધારે દુખી રહ્યા કરતા.પુત્રો પાસે પહેલેથીઅયાચક સ્વભાવ હોવાના કારણે આજ સુધી એક ડોલર કે એક પાઉન્ડ નહોતો મંગાવ્યો તોહવે જરૂરી હોવા છતાંય તેઓ હાથ તો લાંબો કરવા તૈયાર નહોતા જ નહોતા. અનેપુત્રો પણ એમ જ વિચાર્યા કરે કે પિતાશ્રીને તો નિવૃત્તિના ઘણા લાભ મળ્યાહશે અને દાદાનું પણ પેન્શન જોડીને  કેવળ ચાર ભાણા સાચવવામાં તો કોઈ કરતાકોઈ જ તકલીફ નહિ પડતી હોય.

શરૂશરૂમાં આવતા તેમના પત્રો ઓછા થતા ગયા અને ફોન તો પોતે પોતાની સાથે કામ કરતીપોતાની પસંદગીની છોકરી સાથે લગ્ન કરી લીધા છે, એવા સુખદ-દુખદ સમાચાર આપવામાટે જ આવતા.ન તેમને બોલાવ્યા કે ન તેમને પણ વૃદ્ધ માતા-પિતાને મૂકી ત્યાંવિદેશ જવાનો અભરખો સુદ્ધા હતો.પિતા નિવૃત્ત શિક્ષક હતા; પણ તેમને મળતુંપેન્શન તો ઊંટના મોઢામાં જીરા જેવું જ ક્ષુલ્લક હતું. માતા તો કાકા-કાકીપાસે મોટા થયેલા એટલે તેમને તો વારસામાં કાંઈ કરતા કાંઈ જ મળ્યું નહોતું.કાકા કાકીએ થોડું ઘણું -વસ્તુત: ઘણું થોડું -ભણાવી લગ્ન કરાવી દીધેલા એ જઘણું બધું કહેવાય.તેમના પિતાશ્રી પોતાના આનંદ માટે ઘરે બોલાવી બાળકોનેભણાવે અને તેમના માબાપ જે ટ્યુશન ફી આપે તેનાથી ખુશ રહે અને નિસ્પૃહ હોવાથીઘર ખર્ચ માટે તે રકમ પુત્ર લક્ષ્મીનારાયણને આપી દે.લક્ષ્મીનારાયણ પોતે તોવિદ્યાવિક્રય ન કરવાનું પ્રણ ગુરુકુળમાં લઈને નીકળ્યા હોવાથી ટ્યુશનો કરતા જનહિ. અને આમે ય સંસ્કૃતનું ટ્યુશન લેનાર મળે પણ ક્યાંથી?

પરંતુ એવામાં ત્યાં તેમના શહેરના જૈન અપાસરામાં ચાતુર્માસનો વિહાર કરવા આવેલ બે મહારાજ સાહેબોમાંથી  એક મહારાજ સાહેબને સંસ્કૃત શીખવવામાટે તેમને કહેણ આવ્યું અને તેના માટે ધનવાન ધર્મપ્રેમી એક ટ્રસ્ટીએ તેમનેમોં-માંગી ફી આપવાની અને ધર્મ લાભ લેવાની ઈચ્છા-તૈયારી -તત્પરતા દર્શાવી.પરંતુ  વિદ્યાવિક્રય ન કરવાના સિદ્ધાંતને વરેલા લક્ષ્મીનારાયણે તે ઓફર નસ્વીકારી. મહારાજ સાહેબના અનુકૂળ સમયે તેમને બે કલાક માટે સંસ્કૃત શીખવવાજવાનું શરૂ કરી દીધું.મહારાજ સાહેબની ગ્રહણશક્તિ સ્વાભાવિક રીતે સારીહોવાથી તેમને પ્રાકૃતની જેમ જ સંસ્કૃત સમજાતું ગયું,ફાવતું ગયું અને ગ્રહણથતું ગયું.ચાર મહિના પૂરા થવામાં હતા એટલામાં ક્યાંક કોઈ પાસથી  સાંભળવામળ્યું કે જૈન સાધુ મહારાજ સાહેબો જ્યોતિષ શાસ્ત્રના અનેહસ્ત રેખા-શાસ્ત્રના બહુ મોટા જાણકાર હોય છે એટલે સંકોચપૂર્વક થોડી હિમતકરી પૂછ્યું:”મહારાજ સાહેબ,સાંભળ્યું છે કે આપ હસ્તરેખા- શાસ્ત્રના બહુમોટા જાણકાર છો તો મને કૃપયા જણાવો કે મારા નામમાં શરૂમાં જ આવતી લક્ષ્મીનોમારે કોઈ યોગ છે કે નહિ? આજ પર્યંત મેં પૂરી ખેંચમાં જ,ભરપૂર તાણમાં જજીવન વીતાવ્યું છે.મારું પેન્શન વધવાનો કોઈ યોગ ખરો?”

મહારાજ સાહેબ લક્ષ્મીનારાયણનીસંસ્કૃત શીખવવાની નિપુણતાથી અતિ પ્રસન્ન અને પ્રભાવિત હતા એટલે તેમનીવિનંતિ સ્વીકારતા બોલ્યા:” બતાવા તમારા બેઉ હાથ. અમે બેઉ હાથોની રેખાઓજોઈએ. પણ હું આ બાબત જાણકાર છું અને મેં તમારો હાથ જોઈ તમારું ભવિષ્યભાખ્યું છે એ વાત કોઈ કરતા કોઈને પણ મારા અહીંથી  વિહાર કર્યા સુધી કૃપાકરીને કહેતા નહિ.નહિ તો બધા મારો જીવ ખાઈ જશે.”

લક્ષ્મીનારાયણે તરત પોતાના બેઉ હાથોની હથેળીઓ ખુલ્લી કરતા કહ્યું:”આપની આજ્ઞા શિરોધાર્ય છે.”

“બીજાપણ કોઈ પ્રશ્ન હોય તો સાથે જ પૂછી લો” મહારાજ સાહેબે આંખો ઝીણી કરી રેખાઓતરફ  દૃષ્ટિ કેન્દ્રિત કરતા કરતા કહ્યું.                                                                                        

લક્ષ્મી નારાયણેપૂછ્યું:”મારા માતા- પિતાનું  આયુષ્ય તો લાંબુ છે ને? અને વંશ વૃદ્ધિનાસમાચાર ક્યારે સાંભળવા મળશે?” અને ઉત્તર પહેલેથી તૈયાર હોય તેમ મહારાજસાહેબે એક પછી એક એમ ત્રણ વિધાનો  કર્યા.પહેલું તો એ કે “તમને માતાતરફથી અકસ્માત ધનયોગનો નજીકમાં જ અવસર છે.બીજું તમારું પેન્શનપણ નિયમાનુસાર પચાસ ટકા નજીકના ભવિષ્યમાં જ મળતું થઇ જશે.અને માતા-પિતાનીછત્ર છાયા બહુ લાંબા સમય સાથે મળતી રહેશે.આ બધા પ્રશ્નનોનો આધાર એક શુભસમાચાર સાથે  સંકળાયેલો છે અને તે એ  તમારે ત્યાં  કોઈ પુત્રવધૂને ત્યાંલક્ષ્મી -પુત્રી અવતરશે એટલે તમારે ત્યાં જે સો વર્ષથી પુત્રી જન્મી નથી તેજન્મતા જ પહેલા બે લાભો મળશે -માતા તરફથી અકસ્માત ધન યોગ અને પચાસ ટકાપેન્શનનો લાભ. માતા-પિતાની છત્ર છાયા તો જેટલી લાંબી મળે તે ઉત્તમકહેવાય.પણ યાદ રાખજો,આ ભવિષ્યવાણીનો ઉલ્લેખ સુદ્ધા અમારા વિહાર સુધી કોઈનેપણ કરતા નહિ.”

“વચનબદ્ધ છું,મહારાજ સાહેબ.હવે કૃપા કરી મારે ત્યાં વહોરવા માટે એક દિવસ પધારો અને અમને સહુને ‘મંગલમ’ સંભળાવો.

“જરૂર.શુભસ્ય શીઘ્રમ.વિહાર પર જતા પહેલા અવશ્ય વહોરવા માટે અમે બેઉ સાધુઓ આવીશું.તમારી સપરિવાર સુખ-શાતા વધો !’

બીજે જ દિવસે બેઉ મહારાજ સાહેબોગોચરી પર નીકળ્યા તો લક્ષ્મીનારાયણે ખાખરા-મગ અને ચા વહોરવ્યા અને હાથજોડીને ઊભેલા પરિવારના ચારેય સભ્યોને આશીર્વાદ આપતા બેઉ મહારાજ સાહેબો ‘મંગલમ’ ભણી તેઓ વિદાય થયા. પછી તો તેઓ અઠવાડિયામાં વિહાર કરી ગયાઅને લક્ષ્મીનારાયણ મનોમન મૂંઝાતા  રહ્યા  કે નાનપણમાં જ માતા-પિતાનેગુમાવી ચૂકેલી માતા દ્વારા તેમને અકસ્માત ધન યોગ કેવી રીતે સંભવી પણશકે.અનેપોતાના પરિવારમાં સો વર્ષથી પુત્રી જન્મી જ નથી તેની તો તેમનેપોતાને પણ માહિતી નથી, જે માતા-પિતાને પૂછ્યા બાદ જે તેઓ  ચોક્કસ રીતે હવેજાણી  શક્યા -તો તે મહારાજ સાહેબ કેવી રીતે કહી શક્યા હશે.અને પેન્શન એકાએકપચાસ ટકા મળતું કેવી રીતે થઇ શકશે? મનમાં પ્રશ્નોની પરંપરા જ શરૂ થઇ જવાલાગી. પણ મહારાજ સાહેબના વિહાર કરીગયાના ત્રણ જ દિવસમાં તેમને મહારાજ સાહેબની ત્રણેય  ભવિષ્યવાણીઓનોપરચો  જોવા મળ્યો.મોટા પુત્રનો ફોન આવ્યો કે તેને ત્યાં પુત્રી જન્મી છેઅને તેનું નામ સોના રાખ્યું છે.લક્ષ્મીનારાયણે સપરિવાર લક્ષ્મીના સ્વગતાર્થસત્ય નારાયણની વિધિવત પૂજા કરી આડોશીઓ -પાડોશીઓ અને સગા વહાલાઓમાં જલેબીવહેંચાવડાવી. તેના બીજા જ દિવસે સમાચાર આવ્યા કે યુ.જી.સી તરફથી ઓર્ડરનીકળી ગયો છે કે મુખ્ય મંત્રીનો તુઘલકી પેન્શન ઓર્ડર રદ થાય છે અને સહુપેન્શનરોને પૂરા પચાસ ટકા પેન્શન મળશે. અને તેના ત્રીજે જ દિવસે સમાચારમળ્યા કે માતાના કાકાશ્રી ગુજરી ગયા છે પણ પોતાના વીલમાં લખતા ગયા છે કેવતનમાં પહેલું બાંધેલું મકાન બીમાર જ બીમાર રહેતા ભાઈની હયાતીમાં બનેલુંએટલે તે મકાન વેચી તેની અડધી રકમ તેમની દીકરીને  આપવામાં આવે અને બાકી અડધીરકમ પોતાના ચાર દીકરા અને દીકરીને આપવામાં આવે. વહેવારે ત્યાં કાકા સસરાનેત્યાં તેમના બારમા -તેરમા પર પહોંચી  તેઓ એ  સાંભળીને રાજી થયા કે એવતનનું મકાન દસ લાખમાં વેચાઈ ગયું છે અને તેની માતાને પાંચ લાખ નો તેમનોભાગ તરતમાં જ મળી જશે.આ જાણી -સાંભળી તેમને તેમને કાકા સસરાના કારજનાચૂરમાના લાડુ વધારે સ્વાદિષ્ટ લાગ્યા.

આમ એકાએક મહારાજ સાહેબની  બધીભવિષ્યવાણીઓ સાચી પડતા, અકસ્માત ધનયોગ જોઈ-જાણી તેમને જેટલી ખુશી થઇ તેકરતા વધુ અને વિશેષ ખુશી એ વાતની થઇ કે સો વર્ષે પરિવારમાં લક્ષ્મી અવતરીઅને મહારાજ સાહેબના કથનાનુસાર માતા- પિતાની છત્રછાયા તો લાંબી રહેવાની જરહેવાનીએટલે એ બાબત પણ તેઓ  નિશ્ચિંત જ નિશ્ચિંત હતા..                    

ધનના અભાવમાં દુખી દુખી રહેતા  લક્ષ્મીનારાયણ હવે પોતાને સુખી સુખી અનુભવવાલાગ્યા.

(સમાપ્ત)

(‘અકસ્માત ધનયોગ…’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે)

સાતે સાત…

મુંબઈ મહાલક્ષ્મી રેસકોર્સના ઇતિહાસમાં આવું તોક્યારે ય બન્યું નહોતું . એક,બે બહુ થાય તો ત્રણ ફ્લુક ઘોડા વિનર થાય એ તોસંભવ કહેવાય-મનાય; પણ છેલ્લા દિવસની રેસમાં સાતે સાત ફ્લુક ઘોડા જીતી જાયએ તો ન ભૂતો ન ભવિષ્યતિ જેવી,અસંભવ ઘટના કહેવાય.ફેવરિટ રમનારાઓ હતાશ નિરાશદુખી થઇ બબડાટ કરવા લાગ્યા કે આ તો છેલ્લો દિવસ આમેયબુકીઓનો જ દિવસ કહેવાય; કારણકે  અત્યાર સુધી સીઝનમાં હારેલા પન્ટરો આછેલ્લા દિવસે તો ગુમાવેલી લખલૂટ રકમ કવર કરવા માટે ફેવરિટ ઘોડાઓને જ ફોલો કરતા રહે,બેટિંગની રકમ પણ ડબલ ને ડબલ કરતા રહે અને લગભગ તેમની ભાષામાં કહીએ તો બધા જ કપડા  ઊતારી જિંદગી-મોતનો ખેલો ખેલી નાખે.

પહેલો નહિ તો બીજો ફેવરિટ તો જીતશે જ સમજી કેટલાક અનુભવી ખેલાડીઓ હેજિંગકરીને બેઉ ઘોડાઓ પર દાવ લગાવી છાતી અને પીઠ બેઉ તરફ ઘાયલ થતા ગયા, કારણ કેઈદમ દ્વિતીયમના બદલે ત્રિતીયમનો જ વિક્રમ નહિ, ત્રિવિક્રમ થતો ગયો.ખેલાડીઓરોતા ગયા,ધોવાતા ગયા,બુકીઓને ભાંડતા રહ્યા અને ભરેલા પાઉચ,બેગ અને ખિસ્સાખાલીખમ કરી,સાવ ખોખલ થઇ,જિંદગી હારી ગયા હોય તેમ ગાળો બોલતા,પોતાના નસીબનેભાંડતા,ઘરે જઈ શું બહાના ને નાટકબાજી કરવી એ વિચારતા રેસ કોર્સની બહારનીકળવા લાગ્યા.કેટલાક તો બૈરાઓના  ઘરેણા,પોતાની કાર અને પોતાના ફ્લેટનીસામે લોન લઇ લઈને પણ આજે રેસના આ ઘોડાઓને ઘાસ ખવડાવવા આવ્યા હતા.અને આ જ રેસમાં સહુથી મોટો સટોડિયો,નામચીન સ્મગલરઅને જબરો જુગારી જીવન  કાયમની જેમ આજે પણ નસીબદાર જ રહ્યો.પહેલી રેસ તો બહુવિચિત્ર કહેવાય તેવી હતી.બે જ ઘોડા દોડવાના હતા.એક એકદમ ફેવરિટ  અને બીજો સાવ ફ્લુક.તો ય ફ્લુક રમવાનું મન થતા જીવને  ફ્લુક પર દસ  હજાર રૂપિયા લગાડીદીધા.

દસનો અફલાતૂન ભાવ મળતા તે રાજી જ હતો.જાય તો દસ જ  હજાર  અને મળે તોસીધા એકના દસના ભાવે દસ હજારના સીધા એક લાખ જ મળી જાય.તેના માટે દસ હજારરૂપિયા દસ રૂપિયા જેવા જ હતા. દસની એક નોટ અને દસની સીલબંધ ગડ્ડી તેના માટેએક સમાન જ હતા. જો હારી જવાય તો સીધા બહાર નીકળી કારમાં કોઈ ક્લબમાંપહોંચી, મોટા સ્ટેકની રમી કે તીન પત્તીના ખેલમાં જોડાઈ જવાનું, મનમોન નક્કીકરીને જ તે દસ હજારનો આંધળિયો દાવ રમ્યો હતો.રેલિંગ ખુલતા જ બેઉ ઘોડાધનુષ્યમાંથી તીર છૂટે તેમ છૂટ્યા અને સંયોગે કહો,તેના નસીબે કહો કે પછીબેઉ જોકીઓના ફિક્સિંગનું પરિણામ કહો,ફેવરિટ ઘોડાના જોકીએ એ ફ્લુક  ઘોડાનેશરૂથી આખર સુધી  આગળ ને આગળ દોડવા દીધો અને છેલ્લે થોડું જોર દેખાડી લગભગનજીક પહોંચવાની કોશિશ કરવા પૂરતી કરી; પણ ફ્લુક ઘોડો ફુલ લેન્ગ્થથી કલિયરકટ  જીતી ગયો.

ફેવરિટ ઘોડો રમનારાઓ જોતા રહી  ગયા,રોતા રહી ગયા.પોતાના દસ  હજાર ઉપરાંત એક લાખ જીતી જનાર જીવન  જોતજોતામાં લખપતિ બની ગયો.ટેક્સ ઓછો લાગે તેમ તે વગર કાર્ડ લીધે ઉપર ઉપર જબુકી પાસે રમતો રહેતો. બીજી રેસમાં બે ફેવરિટ હોવા  છતાં, ફરી પાછા એકફ્લુક ઘોડા પર જ , જીવણે પહેલી રેસમાં જીતેલી,  પૂરેપૂરા એક લાખ રૂપિયાની, ગડ્ડી લગાવી દીધી. ભાવ આ વખતે તેના રમેલા ફ્લુક ઘોડાનો એકનો સાત હતો.આ બીજીરેસમાં દોડનારા ફેવરિટ 

બેઉ ઘોડાઓના ભાવ એક અને દોઢ વચ્ચે  ઉપર નીચે થતારહ્યા;  પણ અંતે એક ઘોડો વધુ ફેવરિટ થતા તેનો ભાવ અડધો થઇ ગયો અને સેકંડફેવરિટનો બે થઇ ગયો. બુકીઓ પોકારી પોકારી બેઉ ઘોડાઓ પર બેટિંગ લેતા રહ્યાઅને ફ્લુક ઘોડાઓના ભાવ પાંચ થી દસ વચ્ચે ફરતા રહ્યા.તેનો ફ્લુક ઘોડો જીતીગયો અને એકના સાતના ભાવે લગાડેલા ઘોડા પર જીવણ પોતાના લાખ પાછા મેળવી તેનાઉપરાંત સાત લાખ ખાટ્યો. ટેક્સ તો તેના માટે નહિવત જેવો હોવાથી તેને તે ટીપઆપી દેવા જેવો જ લાગતો.         

ત્રીજી રેસ રમતા પહેલા તે રેસ કલબની કેન્ટીનમાં પહોંચીચિલ બીયર પી પાછો બુકીઓના  એન્ક્લોઝરમાં આવી ગયો.  બુકીઓ તેને નામથીઓળખતા.તેને ‘જીવનબાબુ  જીવનબાબુ ‘ કહેતા. ”અબકી બાર જીવનબાબુ, કિતનાલગાઓગે ?ઔર કિસ ઘોડે પર?”  જે બુકી પાસે તે જીતેલો તે જ બુકી તેને લલચાવીરહ્યો હતો. પોતે ચૂકવેલી -હારેલી રકમ જીવન રમે અને હારે તો જ પોતાનો ઉદ્ધારથાયએ તેની સમજ હતી. જીવન પણ બિન્ધાસ થઇ  ફરી એક વાર પોતાની પસંદગીના ફ્લુકઘોડા પર તે જ બુકી પાસે રમ્યો. હવે ફ્લુકના ભાવ પણ ઓછા થવા લાગ્યા અનેજીવનના પસંદ કરેલ ઘોડાનો ભાવ પાંચથી જ ખુલ્યો. તે પૂરા જીતેલા રૂપિયા એ જપસંદ કરેલ ફ્લુક ઘોડા પર રમ્યો. રેસ શરૂ થઇ અને તેને શોક લાગ્યો કે તેનોફ્લુક ઘોડો સાવ છેલ્લો જ છેલ્લો દોડી રહ્યો હતો. પણ થોડી જ વારમાં તે વીજળીવેગે દોડતો, બીજા ત્રીજા નમ્બર પર આવી જવા લાગ્યો અને રેસના બેન્ડિંગ પરતે પુરઝડપે દોડી, વિનિંગ પોસ્ટ પર પહોંચી, ડોકું કાઢી વિનર થઇ ગયો.                

તેને લાખોનું પેમેન્ટ મળી જતા તે વિચારવા લાગ્યો કે “આજે તો ફ્લેટપર પહોંચતા પહેલા લાખોની કિમતનો ડાયમંડ નેકલેસ જ નારાજ નારાજ રહેતી જયાને  ભેટ આપી તેને રાજી રાજી કરી દેશે.તેમાં ય આજે તો મેરેજ એનીવર્સરી ! સાથેએક ડાયમંડ રિંગ અને ડાયમંડ લટકણિયા પણ ભેટ આપીશ ત્યારે તો તે પણ મને ખુશથઇ ભેટી પડશે અને “થેન્ક્સ થેન્ક્સ માય જીવન” કહેશે.પરંતુ આજે નસીબ સાથ આપીરહ્યું છે તો થોડી ઓછી ઓછી રકમના દાવ તો લગાવતા જ રહેવા જોઈએ.”

ચોથી રેસથી ફરી તેણે પહેલી રેસમાં રમેલો તેટલી જ દસહજારની નાની સેફ અને બેટિંગ એક મન પસંદ ફ્લુક ઘોડા પર લગાડી. “હારે તો દસ જહજાર જાય. અને જો તેમ થાય તો સીધા બહાર નીકળી ઘર તરફ કાર દોડાવીમૂકવાની.એક વાર હારી ગયા પછી હાર્યો જુગારી બમણો રમે એવું નહિકરવાનું.જીતીએ ત્યાં સુધી રમ્યે જવાનું-રિસ્ક ઓછું કરતા જઈને.બાકી લાખો તોપાઉચમાં સેફ છે જ છે. ડાયમંડનો ફૂલ સેટ તો આજે જયાને મેરેજ એનીવર્સરી પરભેટ આપવાનો એટલે આપવાનો જ. નસીબે આ ચોથી રેસમાં પણ તેનો ફ્લુક ઘોડો જીતીગયો એટલે ફરી તેના પાંચના ભાવે પચાસ હજાર મળી ગયા. તેના પછીની રેસમાં ફરીએક વાર તેણે દસે દસ હજાર રૂપિયા ચારના ભાવ વાળા પોતાની પસંદગીના ઘોડા પરલગાડી દીધા અને એ ઘોડો તો વન હોર્સ રેસની જેમ શરૂથી અંત સુધી આગળ ને આગળદોડતો રહી વિનિંગ પોસ્ટ પર સહુથી પહેલો  આવી વિનર જાહેર થઇ ગયો.પેમેન્ટ લઇતેને રેસકોર્સની બહાર નીકળી જવાનું મન તો થયું; પણ ફરી વાંદરા જેવું મનતેને લલચાવવા લાગ્યું કે છ રેસ જીત્ય બાદ આજે નસીબ આટલો સાથ આપે છે તો આસાતમીરેસમાં પણ થોડું જોખમ ખેડી જ લેવું જોઈએ.એકદમ બેટિંગ ની રકમ ઓછી કરી તેને વીસના ભાવના સાવ ખચ્ચર જેવાલાગતા ‘મ્વેન્ઝા’ નામના ઘોડા પર પાંચ હજારનો દાવ લગાડ્યો- એમ વિચારીને કે “આવે તો લાખ અને જાય તો પાંચ જ હજાર.જોઈએ કિસ્મત નો ખેલ !”  

અને આ છેલ્લી સાતમી રેસમાં પણ તેનો લગાડેલો ફ્લુકઘોડો જીતી ગયો અને તે નાચી ઊઠ્યો.”આ તો રેકોર્ડ બ્રેક થઇ ગયો -સાતે સાતરેસમાં ફ્લુક ઘોડાઓ જ જીતતા રહ્યા અને તેમાં ય પોતે પસંદ કરેલા - રમેલાસાતે સાત ફ્લુક ઘોડાઓ જ જીત્યા  એ તો ચમત્કારનો ય ચમત્કાર કહેવાય. હવે આજથીરેસ બંધ,જુગાર બંધ,સટ્ટો બંધ. જયા કહે છે તેમ તેની દેખરેખમાં ટ્યુટોરિયલક્લાસો શરૂ કરી દઈ, સ્થિર   ધંધો  શરૂ કરી દેવાનો.તે પ્રોફેસર છે,કવયિત્રીછે,વાર્તાલેખક પણ છે તો તે પણ રાજી અને તેની નારાજગીનો અંત થતા પોતે યરાજીરાજી. ક્યાં  સુધી આમ રાત રાતના ઉજાગરા કરતા રહી, આમ  હાર જીતનીદુનિયામાં અને રેસકોર્સ પર ઘોડાની જેમ  ઊભાને ઊભા રહી ટાંટિયા તોડવાના?  બાળકોને પણ વારસામાં આ જુગારી આલમનું વ્યસન નહિ આપવાનું !એટલે નહિ જઆપવાનું .”

તે રેસકોર્સની બહાર નીકળી પોતાની કારમાં દોડાદોડ, જાણીતા ગોલ્ડ એન્ડ  ડાયમંડ જવેલર્સના શો- રૂમમાં પહોંચ્યો અને ફટાફટ પસંદકરી કમ્પ્લીટ ડાયમંડ સેટ ખરીદી લઇ તેનું ગિફ્ટ પેકિંગ કરાવી, પોતાનાનેપિયન્સી રોડના ફ્લેટ પર પહોંચ્યો. રસ્તામાં તેણે સિગ્નલ પર વેણીઓ વેચીરહેલી છોકરી પાસેથી  સરસ મઝાની મોગરાની મઘમઘતી વેણી પણ ખરીદી. એક હાથમાંપાઉચ  અને વેણી અને બીજા હાથમાં ડાયમંડ સેટની ગિફ્ટ સાથે  લિફ્ટમાં ઉપરપોતાના સાતમાં ફ્લોર પર પહોંચતા પહોંચતા તો તે હર્ષાતિરેકથી પાગલ થઇ રહ્યોહતો. સરપ્રાઈઝ આપવા તે બેલ ન વગાડતા, પોતાની ડુપ્લીકેટ ચાવીથી ફ્લેટ ખોલીઅંદર પ્રવેશ્યો તો જયા  દેખાઈ નહિ એટલે સીધો બેડ રૂમમાંઘૂસ્યો -એમ વિચારતાકે  ડ્રેસિંગ ટેબલ સામે, પ્લાન પ્રમાણે  ‘તાજમહાલ’ માં ડિનર પર જવા માટે, તૈયાર થઇ રહી હશે. પણ ત્યાં તેણે  જે દૃશ્ય જોયું એ જોઈ તેના હાજા ગગડીગયા,તેની આંખો ફાટી ગઈ,તેના હૈયાના ધબકારા વધી ગયા.તેની જયા, ડબલ બેડની ઉપરલટકી રહેલા પંખા પર, લગ્નનું ઘરચોળું ઓઢી લટકી રહી હતી. જીવનના  હાથમાંથીમોંઘી ગિફ્ટ ગબડી ગઈ,મઘમઘતી વેણી પડી ગઈ,લાખોની નોટોથી ઠૂંસેલું પાઉચસરકી ગયું. પાસેના ડ્રેસિંગ  ટેબલ પર પડેલો એક પત્ર   જોયો, તો ધ્રુજતાહાથે ઉપાડી,કાંપતા હૈયે અને ગભરાયેલી આંખે વાંચ્યુ – “લક્ષ્મીની અનેલક્ષ્મીની લાલચમાં આજે તમેગુહલક્ષ્મી ગુમાવી શું પામ્યા?  લગ્નના સાત સાતફેરા ફરેલા આપણે, આજે સાતે ફેરાનો અંત જોઈએ છીએ.સાતે સાત ફેરા ફોકટ જ સાબિતથયા.જીવન,હું મારા જીવનનો અંત લાવીને જ તમને સુધારી શકીશ”.

ગિફ્ટ- પેકમાંનો ડાયમંડ નેકલેસ અંદર ને અંદર અને નેપિયન્સીનો નેકલેસ રોડ બહારનો બહાર ચમકી રહ્યો હતો.જયાનું મૃત્યુ જીવનનાજીવન પર હસી રહ્યું હતું. 

(સમાપ્ત)

(‘સાતે સાત…’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે)                                                              

         

                 

             

 

તમારી પાછળ…

ન્યુરોસર્જન  તરીકે  ડોક્ટર મુકેશ વોરાનું નામ , કેવળ  ભારતમાં જનહિ,બલકે પૂરા એશિયામાં એકદમ મોખરે હોવાથી તેમનું નામ બહુ જ વિશ્વપ્રસિદ્ધથઇ ગયું  હતું. વર્ષો પહેલા રેસિડન્સી  કરતા કરતા તેમણે અનેક સંશોધનકરી,  રીસર્ચ પેપરો  પબ્લિશ  કરી, આખી દુનિયામાં  મોટું નામ કમાયેલું. તેઓદેશ-વિદેશ પોતાના ક્ષેત્રમાં થતી કોન્ફરન્સોમાં ભાગ લેતા રહેતા અનેસિદ્ધિ-પ્રસિદ્ધિના શિખરે પહોંચેલા હતા. સાથે જ સાથે સેવાભાવનાથી પ્રેરિતથઇ, તેઓ પોતાના માતા-પિતાના સ્મરણાર્થે આદર્શ વૃદ્ધાશ્રમ અને  વિધવાશ્રમસ્થાપી, તેમાં વિના મૂલ્યે,ભાષા-જાતિના ભેદ વિના દરેક  જરૂરતમંદને, ઉત્તમસુવિધાઓ મળે તેવી વ્યવસ્થા કરતા હોવાથી, તેમને રાષ્ટ્રપતિનો ‘માનવ સેવાએવોર્ડ’   પણ  મળ્યો હતો . પોતે તેમનો એકનો એક દીકરો હોવાથી તેમ જ જેસંઘર્ષો કરી તેમણે તેને ડોક્ટર બનવી આગળ ને આગળ વધારેલો તે ઋણ યાદરાખી,અત્યારે  પક્ષઘાતથી પીડાતા  વૃદ્ધ માતા-પિતાની ઉત્તમ સેવા કરવા માટે જતેણે લગ્ન  નહોતા કર્યા અને પોતાની ગેરહાજરીમાં તેમનું ધ્યાન રાખવા માટેએક સેવાભાવી સ્માર્ટ  નર્સ નીમેલી જેનું નામ નિમિષા હતું .ડૉ.મુકેશની ચોતરફફેલાયેલી  સિદ્ધિ-પ્રસિદ્ધિથી, ઈર્ષાવશ લોકો તેમનું કોઈ લફરું નિમિષા નર્સ સાથે છે તેમ વાતો વહાવતા. કૈંક તો દૂધમાંથી પોર કાઢે જ લોકો !.

નિમિષાને તો મિશનરી સંસ્થાએ ભણાવી-ગણાવી નર્સ બનાવેલી અને  ડોક્ટરવોરાના માતા-પિતાની સેવા કરતા તેમની તેમ જ ડોક્ટર વોરા સાથે તેની એટલીઆત્મીયતા થઇ ગઈ હતી કે તે તેમને જ પોતાનો પરિવાર માનવા લાગી ગઈ અને તે જપ્રમાણે મુકેશ તથા તેના માતા-પિતાએ પણ તેને પરિજન તરીકે સ્વીકારીલીધી -અપનાવી લીધી . મુકેશ માટે ઘણી ડોક્ટર કન્યાઓ  મળી શકે તેમહતી,કેટલીક  તો પોતે  જ પ્રસન્નતા- પૂર્વક તત્પર  હતી,કેટલીકના તો માબાપપણ  ઉત્સુક હતા;પરંતુ દવાખાના જેવા નાનેલા બંગલામાં  પક્ષાઘાતના કારણે વ્હીલ ચેરમાં અને વોકર પર ફરતા વૃદ્ધ  માતા-પિતાનાપ્રશ્ને તેમનુ મન પાછું ફરતું અને ખુદ ડોક્ટર મુકેશનું મન પણ પાછું ફરતુંકે આવનાર તેમની સેવા કેટલી કરવાની?  આવનાર ડોક્ટર પત્ની સાસુ-સસરાનીજવાબદારીને બોજ જ સમજવાની, એ તો તેઓ પણ સહેજે સમજી શકતા.

 છેવટે માતા-પિતાના આગ્રહથી,નિમિષાની પ્રેમમયી સેવાભાવનાથીપ્રભાવિત થઇ,તેની ઈચ્છા,મરજી અને સ્વીકૃતિ જોઈ-જાણી અને મેળવી ડોક્ટરમુકેશે નર્સ નિમિષા સાથે લગ્ન કરી જ લીધા અને રાજી રાજી થયેલા માબાપનાઅંતરના આશીર્વાદ મેળવ્યા. મોટી ઉમરે પરણવાના કારણે કહો,કે પછી માતા-પિતાનીસેવામાં અવરોધ ઊભો થશે એ બીકે કહો,પણ નિમિષા માતા ન જ બની શકી.નિમિષા તોસેવા માટે સમર્પિત જ થયેલી હતી.  સેવા-સમર્પણની ભાવના તો તેના રોમ રોમમાંસમાયેલી હતી. તેના માટે માતૃત્વ કરતા, સેવા જ સર્વસ્વ હતી. વૃદ્ધમાતા-પિતાનો

સ્વર્ગવાસ થતા મુકેશે-નિમિષાએ  આદર્શ વૃદ્ધાશ્રમ અને વિધવાશ્રમ સ્થાપી સાચી સંપૂર્ણ ધન્યતાનો આનંદ પ્રાપ્ત કર્યો . હવે આટલી મોટી કોઈ બાળકખોળે  લેવો તે પણ ઉચિત ન જણાતા તેઓ દેશ-વિદેશની યાત્રાઓ કરી ખુશ-ખુશ રહેવાલાગ્યા. ડોક્ટર મુકેશે જીવનસંધ્યા માણવા માટે સ્વેચ્છાથી નિવૃત્તિ લઇ લીધી . નિવૃત્તિની પ્રવૃત્તિ તરીકે તેમણે અને નિમિષાએ  કમાયેલા ધનથી તેમ જ કરોડકરોડ રૂપિયાની  વીમાની પોલીસીઓ પાકી જવાથી, એક અનાથાશ્રમ પણ ખોલી, તેમાંઅનાથ બાળકો સાથે સમય વીતાવી, પાછલી જિંદગીની મોજ-મસ્તી માણવાનું શરૂ કર્યું. પરંતુ સુખ ભરી જીવનસંધ્યા માણી રહેલી જોડીને, વિધિની વક્રતાએ, જાણ્યે-અજાણ્યે જુદા કરી દીધા.

નવીજ લીધેલી કારનો એકાએક અકસ્માત થયો અને બેઉ હોસ્પિટલ ભેગા થયા.નર્સ નિમિષાબચી ગઈ  અને મુકેશ મરતા મરતા નિમિષાને કહેતો ગયો કે “પાછલી જિંદગી એકલાગાળવી મુશ્કેલ થઇ જશે, કોઈ સાથે’ લિવ ઇન રિલેશન’નો  સંબંધ જોડી, સુખેથીજિંદગી શાંતિથી હસતી હસતી વીતાવજે”. આ વાત સમાચારપત્રોમાં અને ટી. વી.માંપણ પ્રચારપ્રસાર પામવા લાગી.મોટા લોકોની મોટી જાહેરાત થાય.હોસ્પિટલથી જ વાતલીક થઇહશે.   અને નર્સ નિમિષા સાથે ‘લિ વ ઇન રીલેશન’નો  સંબંધ સ્થાપવા તો ભલભલાદોડી આવ્યા કારણ કે તેની પાસે અપાર ધન- સંપત્તિ હતી,રહેવા માટે શાનદારબંગલો હતો, પરંતુ ‘તમારી પાછળ હું સતી તો નથી થવાની;પણ તમારા પગલે ચાલી એકનવા જ પ્રકારની નવતર અનોખી સંસ્થા સ્થાપીશ,જેમાં બિચારા વિધુરો સુખે સુખેજીવનસંધ્યા માણી  શકે અને એ બધાઓને હું મારી પ્રેમભરી સેવાઓ આપી તમને યાદકરતી રહીશ:”એવું વિચારી-કહી  તેણે પોતાના વિચારને,પોતાના સ્વપ્નને સાકારસ્વરૂપ આપી ‘ વિધુરાશ્રમ સ્થાપી જ દીધો.

તેના મનમાં એજ વાત રહી ગયેલી કે પોતાને કૈંક થાત તો વિધુર થઇ જનારડોક્ટર મુકેશની શી સ્થિતિ થઇ હોત!

( સમાપ્ત  )

(‘તમારી પાછળ…’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે.)

દીકરાનો દોસ્તાર…

માજી તો દીકરાના દોસ્તારનો ફોન આવતા રાજી રાજી થઇ ગયા.લંડનથી આવેલદોસ્તારે ફોન પર એટલું જ કહેલું : ” હું લંડનથી હમણાં જ એરપોર્ટ પર ઊતર્યોછું. મારો ભાઈ મને લેવા અમદાવાદ આવ્યો છે એટલે અમે તરત જ વડોદરા અમારે ઘેરજવા રવાના થઇ રહ્યા છીએ .વસંતે તમારા માટે એક પેકેટ મોકલ્યું છે, તે અમેતમને આપી-સોંપી નીકળી જઈશું.અડધા -પોણા કલાકમાં ત્યાં પહોંચીએ છીએ. તમારુંસરનામું તો અમારી પાસે છે જ;પણ જરૂર પડ્યે સંદેશ પ્રેસ રોડ પર પહોંચીને, ફરી તમારા ‘શિવમ ટાવર’ સુધી પહોંચવા, પાકી નિશાનીઓ જાણવા માટે ફોન કરીશું .”

છ મહિના પહેલા જ ગયેલા એકના એક પુત્ર બિહારીના સમાચાર લાવનાર, તેના ત્યાંનાદોસ્તાર દિલીપનો બીજો ફોન આવતા,હરખાઈને  ગાંડા ઘેલા થઇ ગયેલા માજીમંગળા બહેન બાલ્કનીમાંથી વહેલી સવારની આવતી જતી રિક્ષાઓ,ગાડીઓ,બસ સ્ટોપ તરફજઈ રહેલા યુનિફોર્મધારી  છોકરાઓ-છોકરીઓને જોતા જોતા, પોતા તરફ આવવાએરપોર્ટથી નીકળી ગયેલા  દીકરાના દોસ્તારની કાગડોળે  રાહ જોવાલાગ્યા. તેમનું મન પવનવેગે ભૂતકાળમાં પહોંચી, આમ જ સ્કુલે જતા નાનાબિહારીનું ચિત્ર જોવા લાગ્યું.  કેવો ભણી ગણી, ડોક્ટરની ડીગ્રી લઇ લંડનનીડીગ્રી લેવા, ભણવા માટે ત્યાં ગયો ત્યારે, પોતે કેવા અમદાવાદના નવા એરપોર્ટપર પહેલી વાર જઈ આભા થઇ ગયેલા, તે પણ યાદ આવવા માંડ્યું. ડોક્ટર- પતિ તોસ્કૂટર- એક્સિડન્ટમાં, પાંચ વર્ષ પહેલા જ ધામમાં પહોંચી ગયા હતા અને તેમનું  સ્વપ્ન સાકાર કરતો, બિહારી પણ ડોક્ટર થઈને જ રહ્યો . લંડનનીએફ.આર.સી.એસ.ની ડીગ્રી લેવા હોંસે  હોંસે  ગયેલો અને જતી વખતે બોલેલો: “બા,તું જોજેને,ત્રણ વર્ષમાં તો હું ‘પોપટ કમાઈને આવ્યો છે’ની જેમ આવી જઈશઅને તને પણ લંડન લઇ જઈશ”  તેના  એ શબ્દો તેને જાગતા-ઊંઘતા યાદ આવતા રહેતા.

ત્યાં તો ફરી ફોનની ઘંટી વાગી એટલે તે અંદર હોલમાં દોડી અને ફોનદીકરાના દોસ્તાર દિલીપનો જ હોવો જોઈએ એમ ધારી, પાકી નિશાનીઓ દેવાની, મનોમનઝડપી તૈયારી પણ કરી લીધી. પણ દિલીપે સામેથી એટલું જ કહ્યું કે “અમેરસ્તામાં ચા પીને જ તમારા ‘શિવમ  ટાવર’ સુધી આવી પહોંચ્યા છીએ .તમારો ફ્લેટનંબર અને કઈ વિંગ છે તે કહો .મારી ડાયરી બેગમાં જ રહી ગઈ છે”.

”એ  વિંગમાં- પાંચમેમાળે.ફ્લેટ નંબર બાવન.  હું રાહ જ જોઇને બેઠી  છું. ચા તો પીવી પડે ને સાથેખાખરા-ગાંઠિયા પણ ખાવા જ પડે ભયલા . મારા દીકરાના દોસ્તારને અને તેનાભાઈને એમ ને એમ કોરા કોરા થોડા જ જવા દેવાય મારાથી?  ચાનું પાણી તો મસાલોનાખી અદરખ ખમણી  મૂકી જ દીધું છે.”

ત્યાં તો ફોન મૂક્યો ન મૂક્યો કે બે જીન અને જેકેટ પહેરેલા નવજવાનોઆવી ગયા.લિફ્ટનો  અવાજ સાંભળતા જ તેણે પોતાના ફલેટનો દરવાજો ખોલીને  જરાખ્યો હતો અંદર આવતા જ એકે માજી મંગળાબહેનને ‘જય શ્રી કૃષ્ણ’ કહી,ચરણસ્પર્શ કરતા, પોતાના ભાઈનો પરિચય આપ્યો:”આ મારો મોટો ભાઈ મહેશ.” મહેશે પણ ‘જય શ્રી કૃષ્ણ’ કહી પ્રણામ કર્યા. મંગળા બહેન પોતાના હાથમાં તેમનું સાથેલાવેલું એક મોટું પેકેટ પકડે તેની સાથે જ તેમને ચક્કર આવવા લાગ્યા અને કાંઈપણ સમજે તે પહેલા તેમના પર બેઉએ જોરદાર હુમલો કરી તેમને પાડી દીધા-પછાડીદીધા. પેકેટ પર કલોરોફોર્મ છાંટીને જ તેઓ પ્લાસ્ટિક બેગમાં મૂકીને આવેલા.માજીને  કિચનમાંથી ચાકૂ લાવી તેમના પર ઊપરા ઉપરી ચાકૂ ઝીંકી દઈ, માજીનેપતાવી જ દીધા અને તેમની કમરમાંથી ઝૂડો કાઢી ફટાફટ હાથફેરોકરી,રોકડ-ઘરેણા,પહેરેલા દાગીના વી.પોતાની પ્લાસ્ટિક બેગમાં મૂકી, પુરઝડપે  ફ્લેટની બહાર નીકળી લિફ્ટમાં ઘૂસી, નીચે ઊતરી શાંતિથી, ઊભી રાખેલીકારમાં બેસી, પોબારા ગણી ગયા.       

લંડનથી તથાકથિત લાવેલું પેકેટ જ બનેલી એ દુર્ઘટનાનું  એક માત્ર મૂક સાક્ષી હતું .

(સમાપ્ત)

(દીકરાનો દોસ્તાર…’ વાર્તા પીડીએફમાં મેળવવા અહીં ક્લિક કરવા વિનંતિ છે)

Previous Older Entries

"ગુજરાતી ગઝલ™"

"ગુજરાતી ગઝલ ની દુનિયા"

નટવર મહેતાની વાર્તાઓ...

નટવર મહેતાના વાર્તા જગતમાં આપનું હાર્દિક સ્વાગત છે.....!! સમયાંતરે એક સાવ નવી જ અનોખી વાર્તા લઇને આવવાની મારી નેમ છે ને પછી પુછવું છે તમને કે, એ વાર્તા કેમ છે.....

લલિત પરીખનું વાર્તા વિશ્વ...

લલિત પરીખની વાર્તાઓ

WordPress.com News

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 32 other followers